Het Dagboek

Donderdag 14 juni 2018

Wisselend bewolkt en droog.
Het gekwetter in onze stal wordt steeds luider.De eerste leg zwaluwen is al uitgevlogen en de kleintjes doen hun best om zelf iets te eten te vinden. De ouders zijn druk in de weer om de tweede generatie van voedsel te voorzien. Zo het nu gaat is er vast ook nog wel tijd voor een derde leg en kunnen er dan  zeker 250 vogeltjes in het najaar vertrekken naar het verre zuiden in plaats van de ruim 50, die in het voorjaar zijn aangekomen.Hoezo, de boerenzwaluwen sterven uit ???
Vanmorgen zijn trouwens onze vaste logeerpaarden Famke en Harley ook weer gearriveerd en nu blijven ze heel lang zeiden ze.Niks mis mee. Ze zijn altijd welkom.

Vogels

Woensdag 13 juni 2018

Wisselend bewolkt en droog.
We hebben een mailtje gekregen van onze mensen uit Schotland. Ze hebben het prima naar de zin en het weer is ongeveer net zoals hier en het  regent dus niet aan een stuk door, zoals het daar meestal schijnt te gaan. De mensen daar klagen zelfs steen en been,omdat ze dat nog nooit hebben meegemaakt en volgens hen alles veel te droog is. Nou, volgens onze mensen is alles er nog steeds mooi groen, dus het is maar net wat je gewend bent.Als je ergens met vakantie bent is er trouwens niets mis met droog weer.

Schotland

Dinsdag 12 juni 2018

Wisselend bewolkt en droog.
Ik zag vanmorgen plotseling, dat er bij onze parkeerplaats een nieuw groot bord staat. Het schijnt een kaart te zijn, waarop je kunt zien waar je bent en waar je naartoe zou kunnen gaan.Apart...Ik dacht, dat tegenwoordig iedereen dat soort zaken kon zien op zijn telefoonding. Maar ik zal me wel weer vergissen.

Ruiterpaden bord

Maandag 11 juni 2018

Fris voorjaarsweer. Geen regen.
Ik ben Bobby en woon in de nieuwe stal meteen rechts als je binnenkomt.
Om maar met de deur in huis te vallen.Het was vandaag een heel nare dag. Kon niet beroerder.Onze Obiku is namelijk totaal onverwacht vertrokken naar de paardenhemel. Hij liep lekker in de wei samen met Trofee en daar verscheen plotseling Furie, de leidster van de eikenkudde in de paardenhemel. Ze had een boodschap van Obiku´s vroegere mens, die iedere dag aan de grens van de paardenhemel en de mensenhemel kwam kijken of Obi daar soms al was aangekomen. Ze mist hem namelijk heel erg.Furie heeft dat een poosje aangezien en heeft toen met haar afgesproken, dat ze Obiku dan maar zou gaan vragen of hij al wilde komen. En Obiku, die wel was geschrokken van haar plotselinge komst, maar ook heel graag naar zijn oude maatje toe wilde, heeft ter plekke besloten om mee te gaan.Trofee moest vooral aan iedereen de groeten doen en bedanken voor de leuke tijd, die hij hier heeft gehad en hup...weg was hij.Fijn voor hem, maar wij kijken nu opeens tegen een lege stal aan ,want Trofee kwam helemaal beduusd alleen weer thuis. We moeten nog wel over de schrik heen komen. Het was een hele gezellige collega, op wie ook veel van onze rijmensen dol waren. Hij is 22 jaar geworden.

Zondag 10 juni 2018

Vanmorgen was er al vroeg een grote drukte op het plein. Een hele club rijkinderen met aanhang kwam er aan en tot teleurstelling van de medewerkers gingen ze niet de stallen in om te poetsen en op te zadelen, maar stapten ze in de rolhokken en verdwenen met voor ons onbekende bestemming. Later hoorden we, dat ze naar de regiofinale van de zitcompetitie waren gegaan . Ze moesten bij een andere manege op vreemde paarden en pony´s laten zien hoe beeldschoon ze er op zaten. Het ging dus dit keer alleen om de houding en de zit, waar de cijfers voor werden gegeven. Nou dat is dus goed gelukt, want er mogen vier eikeltjes door naar de kwartfinale.Iedereen heeft  het trouwens goed gedaan en ze waren het erover eens, dat het een gezellige dag was geweest.
De week is weer om en ik geef de pen aan Bobby.

Regiofinale

Zaterdag 9 juni 2018

De oppasgasten zijn alweer helemaal thuis. Dikkie Dik, die normaal helemaal niets van honden moet hebben vindt het wel leuk om de baas te spelen over dit roedeltje honden en Lisa beziet het geheel van een afstandje. Al met al gaat het prima voor zover ik het kan zien.

Vrijdag 8 juni 2018

Vanmorgen zagen we , dat Remco zijn rolhok volpakte  met koffers en tassen.Sandra en Ingrid liepen ook af en aan. Ik zei tegen Tico, dat het er op leek, dat ze met zijn allen met vakantie zouden gaan.Maar Bart was gewoon naar school en onze vaste oppas Enide was ook in geen velden of wegen te zien. Het bleef een beetje een raadsel. Maar Bart werd van school gehaald, het hele gezelschap stapte in en reed zwaaiend het erf af.Maar toen ze na ongeveer 5 minuten weer terugkwamen, Sandra, schichtig om zich heen kijkend naar binnen en weer naar buiten rende en onze mensen voor de tweede keer vertrokken, wisten we het zeker. Dit waren helemaal de symptonen van met vakantie gaan. Merkwaardig. Maar het was toch echt zo, want Enide arriveerde later toch. Adair en Lukar gingen in de paddockstallen en de drie honden gingen Lisa en Dikkie Dik begroeten.
Ik hoorde later zeggen , dat de reis naar een land ging, dat Schotland heet en dat ze met rolhok en al op een heel groot vaarding daar naartoe zouden gaan. Het is dan maar te hopen, dat het niet gaat stormen, want dat zal niet lekker slapen.Ze zullen vast nog wel wat van zich laten horen en voorlopig zullen we het zonder hen moeten doen.

Donderdag 7 juni 2018

Bewolkt en zo´n 20 graden.
We hebben ons behoorlijk geamuseerd de laatste dagen om onze mensen.Jullie weten , dat wij ons hooi altijd in hooinetten krijgen aangeleverd. We moeten dan meer moeite doen om alles naar binnen te krijgen en doen dan dus langer over het eten . Dat zou dan weer goed zijn voor onze maag en darmen.Bovendien valt er dan niet zoveel op de grond wat dan vies wordt en moet worden weggegooid.Prima geregeld ... Nu zitten die netten met gewone haken vast aan zogenaamde paniekhaken, die los schieten als je er op een bepaalde manier aan trekt. Die paniekhaken blijven dus altijd hangen als de netten de volgende dag worden weggehaald om gevuld te worden. Maar op de laatste ronde werd het net bij onze Jack altijd weggehaald en werd dan het voer, dat er nog in zat los in zijn box gegooid. Dit, omdat ze bang waren, dat Jack ´s nachts met het net zou gaan spelen en erin vast zou raken. Ook dit is dus goed geregeld zou je zo zeggen. Maar ... opeens waren een paar dagen geleden de paniekhaken verdwenen. Onze mensen dachten dus, dat iemand van de hulpmensen even verlegen had gezeten om zulke haken en had vergeten om ze terug te hangen.Iedereen werd ondervraagd, maar niemand wist ervan. Dus er werden , onder gemopper, nieuwe paniekhaken aan gehangen. Opgelost, dachten ze...
Maar niet heus. Na een paar dagen waren ook die haken weer verdwenen. En er zat dus weer niets anders op dan nieuwe haken aan te schaffen en er , onder veel luider gemopper ,weer op te hangen. En ja hoor,meteen de dag erna waren ze weer weg.
Wij wisten natuurlijk allang hoe dat kwam en ik was stikbenieuwd of en wanneer de mensen er ook achter zouden komen.Nou, dat viel niet tegen.Ik hoorde al gauw zeggen, dat de haken er zeker hadden gehangen, dat er niemand van de mensen aan had gezeten en dat er dus maar 1 mogelijkheid overbleef. Jack zelf , hoe onwaarschijnlijk ook, heeft ze weggemaakt, Als dat zo zou zijn zouden er inmiddels 6 paniekhaken ergens in zijn stal liggen. Ze zijn gaan zoeken. En ja hoor,4 stuks lagen er diep onder de krullen in de hoek onder het net. De andere twee zullen wel ongezien met de mest mee zijn gegaan naar de mesthoop. Vanaf nu hangen ze dus steeds als het net weg is de paniekhaken aan de andere kant van het hek en is Jack dus zijn speeltjes kwijt. Hij was niet blij, want hij was net zo trots, dat hij die dingen er nu zo snel af kon trekken. Nou ja. Hij bedenkt vast wel weer iets anders. Wordt vervolgd.

paniekhaken

Woensdag 6 juni 2018

Nog steeds zomers.
Toen ik vanmorgen in de wei liep zag ik plotseling ons zwerfpoesje  in een wei verderop liggen.Merkwaardig. Normaal laat ze zich alleen  ´s avonds  zien als ze eten wil en zich luidkeels meldt bij de binnenbak. Ze zag er niet ziek uit, maar ik hoorde onze mensen zeggen, dat ze vonden, dat het diertje wel een erg dik buikje had. Misschien zitten er wel kleine poesjes in, Wordt vervolgd

Poes

Dinsdag 5 juni 2018

Eerst bewolkt en fris, later zonnig en warm.
Vanmorgen zag ik een groot machineding langs komen en de wei inrijden. Het ging de  stukken, die per ongeluk te lang zijn geworden ,af maaien. Hans heeft het kennelijk opgegeven om dat allemaal met de bosmaaier te doen. Het is gewoon te veel. Nu moeten ze het ophalen en krijgen wij het in onze hooinetten. Lekker fris hoor. We lusten het graag.

Hooien Hooi

Pagina: «  8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  13  |  14  |  15  |  16  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement