Het Dagboek

Maandag 15 augustus 2011

Voor de afwisseling de hele dag droog.
Ik ben Zazou en woon in de nieuwe stal naast Nicky en een tijdelijke gast, Puck genaamd.Puck is hier 6 weken om te helpen met de ponykampen, omdat onze Miep nog uit de roulatie is.Daarna wordt een nieuw mens voor haar gezocht. We zouden haar allemaal graag hier willen houden, want zij doet het hartstikke goed. Maar ja, dat gaat dus niet gebeuren.Als Miep weer beter is hebben we geen werk genoeg voor haar. maar jammer is dat wel !!!
Gisteren zijn er nog twee gastpaarden aangekomen. De ene mag ook meedoen en de andere is het wedstrijdpaard van een kampleidingmens. Ze heten Sip en Wampie en staan in de voorste paddockstallen.Toet en Olleke,die ook al ontheemd zijn, moesten dus weer plaats maken en wonen nu overdag in de stallen van Milena en Leo,die toch de hele dag niet thuis zijn en 's nachts slapen ze in de achterste paddockstallen. Het is een heel gedoe, maar voor een paar weken is het wel te doen.

Zondag 14 augustus 2011

Gisterenavond is het beginnen te regenen en dat is continu doorgegaan tot vandaag begin van de middag. Geen wonder, dat alles onder water stond.We zouden eind van de ochtend een buitenrit maken, maar ook dat ging niet door.Zelfs als het dan droog was geweest was het afgeblazen hoorde ik, omdat onder deze omstandigheden zelfs het bos te glibberig is om veilig te kunnen draven en galopperen. Jammer, jammer, jammer, maar het is niet anders.
De week is weer om en ik geef de pen aan Zazou.

Zaterdag 13 augustus 2011

Droog en somber weer.
Alle kampkinderen zijn weer naar huis, maar vandaag zijn we aan het werk met de kinderen, die nog of alweer thuis zijn. Zo blijft het werk in de wereld.

Vrijdag 12 augustus 2011

's Morgens regen, later opklaringen.
Boven mijn hoofd zijn zwaluwen waarachtig aan een derde leg begonnen. Wat een uitslovers. Ik snap niet waar ze de energie vandaan halen. En dat voor een soort, dat volgens de geleerden op uitsterven staat.Nou, laat ze dan hier maar eens komen kijken...

Donderdag 11 augustus 2011

Regenachtig, helaas vooral 'avonds. Dus voor de derde week op rij geen kampvuur. Jammer. maar we beginnen er waarachtig al aan te wennen. De bonte avond was evengoed wel weer hartstikke leuk. Ik had goed zicht op alles wat er gebeurde en we hebben wel gelachen om de vreemde paarden, waar de leiding mee aan kwam zetten.

Woensdag 10 augustus 2011

Overwegend droog, geen zon, veel wind.
Ik zag vanmorgen Miep langskomen. Ze zei, dat ze nu 20 minuten mocht stappen en 5 lange zijdes draven linksom en 5 lange zijdes rechtsom.Nog 3 weken en dan komt dat dierenartsmens met zijn scanapparaat weer om te kijken of de pees echt weer helemaal genezen is. Als dat zo is zou ze weer aan het werk mogen. " Eerst zien en dan geloven. 5 weken geleden voelde ik ook allang geen pijn meer en was het toch nog lang niet in orde, "zei ze pessimistisch. Nou ja, de tijd zal het leren.
Vandaag hadden de kampkinderen weer de modeshow. Ik was natuurlijk ook het haasje en ik zag er best mooi uit al zeg ik het zelf. Pride  (duivelspaard) en Igor (engelenpaard) hebben het trouwens gewonnen.

Dinsdag 9 augustus 2011

Vandaag heel raar weer. Dan weer stralende zon en dan weer een stevige hoosbui.En dat dan zowat om de 10 minuten en bij een temperatuur van 13 graden.
Vanmorgen zijn we met de kampkinderen toch op buitenrit geweest. We zijn tenslotte niet van suiker !En we zijn niet eens erg nat geworden.En waarachtig, 's avonds zijn we met de kampkinderen nog een keer op buitenrit gegaan. Dat komt zo: onze mensen hebben vanmorgen gedacht. dat door het weer de geplande avondrit wel eens niet door zou kunnen gaan en zijn daarom vanmorgen maar vast gegaan. Maar het viel 's avods mee en toen mochten we nog een keer. Niemand vond dat uiteraard vervelend en wij ook niet. Integendeel.

Maandag 8 augustus 2011

De hele ochtend regenachtig, later wat droger.
Ik ben Bill. De Bill, die eigenlijk White Gold Chap heet, maar dat weet bijna niemand meer. Ook goed. Ik woon al heel lang in de box vlak naast de kantine en daar is het prettig wonen.
Ik ben een tijdje op dieet geweest, want het voermens vond, dat ik te dik werd. Nu ben ik volgens haar bijna weer goed, maar gelukkig krijg ik toch al wel weer meer te eten. Bij ons paarden gaat er altijd zeker 4 weken overheen voordat je kunt zien wat het effect van het voer is. Als ze nu niet alvast meer was gaan voeren (terwijl ik toch duidelijk nog iets te dik ben) zou ik over een paar weken waarschijnlijk opeens te dun zijn en dan duurt het weer heel lang voordat dat weer is opgelost. Zo is het altijd een heel gedoe om ons in conditie te houden.

Zondag 7 augustus 2011

Wisselend bewolkt, 15 graden en weer eens erg veel wind.
Gisteren is Percaisha weer vertrokken. Dit keer is ze vrij vlot het rolhok ingegaan, verbaasd nagekeken door haar mensen, die zich al hadden voorbereid op een uren lange sessie. We hadden haar net uitgezwaaid toen er alweer een ander rolhok aankwam. Daar kwam een leuk schimmeltje uit, dat zich voorstelde als Paljas. Hij vertelde, dat hij een week kwam logeren, omdat zijn mens hier ergens met vakantie was. Hij kwam naast Igor te staan en die zei verrast toen hij naar hem keek,"Het is net of ik in de spiegel kijk en hij had waarachtig een beetje gelijk. Paljas is kleiner, maar hun hoofden lijken op elkaar.
De week is weer om en ik geef de pen aan Bill.

Zaterdag 6 augustus 2011

Bewolkt en steeds weer warmer. 's Avonds ruim 30 graden en regen.
Vanmorgen kwamen onze mensen idioot vroeg aanzetten en ja hoor...We moesten in een rolhok. Zie je wel, dacht ik, we moeten wat, maar wat ,zou dat zijn ?Een wedstrijd is niet waarschijnlijk, want daar is Hello nog veel te klein voor. Maar toen de klep open ging en wij eruit mochten schoot het me opeens te binnen. Dit was natuurlijk weer eens een keuring. Daar was ik lang niet geweest, maar het is best leuk. Het is helemaal niet moeilijk. Je hoeft alleen een beetje heen en weer te lopen en dan gaan een stel mannen met rare hoedjes op vertellen of ze je mooi genoeg vinden.Het ging dit keer alleen om Hello begreep ik.Nou,Hello is natuurlijk met stip het mooiste veulen op het hele terrein en wie dit niet ziet moet nodig iets aan zijn ogen laten doen.Maar helaas,die rare mannen waren het daar helemaal niet mee eens. Ik hoorde ze iets zeggen over dat ze iets te zwaar  zou zijn in haar middenstuk. Nou ja , laten ze gewoon eerlijk zeggen, dat ze haar te dik vinden. O.k. Hello houdt van veel drinken bij mij en wie ben ik om haar tegen te houden. Dit nog afgezien van de gejatte brokjes uit mijn voerbak.Niets aan te doen! Ik dacht dus, dat we weer lekker naar huis gingen. Niet dus...Mijn mens,die helemaal niet blij was met het verhaal over het te zware middenstuk van kleine Hello had plotseling bedacht, dat die mannen, nu we er toch waren, dan ook maar eens naar mijn middenstuk en de rest moesten kijken. Ik zag dat helemaal niet zitten, want je kunt toch niet beweren, dat ik op het moment een slanke den ben.Maar vooruit, ik ben ook de beroerdste niet en heb ook een paar keer op en neer gerend .En raadt eens wat...!!!Opeens kwamen ze aandragen met een groot rood-wit-blauw lint voor aan mijn hoofd en zeiden ze ,dat ik kampioen van alle 5 jarige en oudere merries was geworden. Mijn middenstuk was opeens niet te zwaar, maar ik was voor een zogende merrie uitstekend in conditie. Wie het snapt mag het zeggen. Nou ja...zoek het uit. Hebben is hebben en krijgen is de kunst. Ik ben kampioen. Lekker puh...!

Pagina: «  226  |  227  |  228  |  229  |  230  |  231  |  232  |  233  |  234  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits