Het Dagboek

Zaterdag 12 november 2011

Voor de afwisseling stralende zon. Windstil en 7 graden.
Simon is inmiddels iedere dag even onder het zadel. Zijn conditie is namelijk nog niet om over naar huis te schrijven, omdat hij de laatste tijd niet zo veel had gedaan. Maar hij schijnt heel goed zijn best te doen. ben benieuwd of hij uiteindelijk hier mag blijven.


Vrijdag 11 november 2011

Hele dag somber en koud. Hooguit 5 graden !
We hebben laatst ook weer een nieuwe partij houtkrullen gekregen voor in onze boxen.Maar dit keer had dat heel wat meer voeten in de aarde dan normaal.Normaal komt er namelijk een megagrote vrachtwagen aanrijden,parkeert achterstevoren voor het krullenhok, het dak wordt rechtstandig omhoog gepompt. De vrachtwagen rijdt achteruit het hok in , kiept de krullen in het hok en vertrekt. Het dak gaat weer naar beneden en klaar is kees. Het geheel duurt nauwelijks 10 minuten.Maar dit keer ging het anders.Eerst ging alles normaal tot het moment , dat het dak omhoog moest.Ik keek uit mijn raam en zag, dat dat erg lang duurde. wat zeg ik ? Het bleef gewoon dicht.De vrachtwagenchauffeur en Theo liepen zenuwachtig alle kanten op en waren bezig met onduidelijke dingen.Maar wat ze ook deden, het dak bleef gewoon dicht.Inmiddels keken we allemaal uit het raam, want we waren benieuwd hoe ze dit gingen oplossen. Ons krullenhok moest perse vol, want het was leeg en de vrachtauto moest perse leeg, want we hoorden de chauffeur zeggen,dat hij echt vandaag nog ergens een nieuwe vracht moest laden. En dat kan alleen als je vrachtwagen leeg is, hoe je het ook bekijkt.We zagen, dat er druk getelefoneerd werd. Toen stapte het voermens, dat nota bene net met onze voerkruiwagen op pad was gegaan , met de chauffeur in een auto en scheurde het erf af." Nou", zei Nushky,nu is het helemaal voor elkaar. Dak dicht , iedereen weg en wij geen eten."Maar het viel gelukkig mee. Sandra, die net terug kwam van weggeweest,pakte de voerkruiwagen, die eenzaam op het plein stond, en ging verder met voeren.Gelukkig kunnen onze mensen allemaal elkaars werk overnemen als het moet.Ondertussen was het donker geworden. Na een hele poos kwam de auto weer terug en de chauffeur stapte er uit met een soort slangetje in zijn hand. Er werd nog even gesleuteld en jawel....het dak ging omhoog alsof het nooit anders was geweest. Later hoorde ik, dat er een olieslangetje lek was geraakt, waardoor er geen druk genoeg meer was om het dak in beweging te zetten .Het bedrijf, dat ook onze tractor onderhoudt was zo aardig geweest om niet dicht te gaan, maar om op onze mensen te wachten en nog gauw een nieuw slangetje te maken. Gelukkig maar, want anders stonden ze er nu nog ! !

Donderdag 10 november 2011

Somber, windstil en steeds kouder.
Gisteren liep buurvrouw Venice opeens weer te hinkepinken. En ja hoor ! Weer haar rechterachterbeen.De mensen werden er simpel van.Wat nu weer ?Het meest waarschijnlijke was volgens hen, dat de opengesneden hoefontstekingen weer waren dichtgeslagen en opnieuw pijn gingen doen.Dus, hupekee, weer de smid gebeld. En toen die eens goed in de voet rondwroette vond hij zowaar de oorzaak van de nieuwe narigheid. Een piepklein steentje, dat precies in een van de overgebleven gaatjes in de voet was gaan vastzitten.Hoe krijg je het voor elkaar ! Daar moet je weer Venice voor heten. Nou ja, eind goed al goed. Probleem opgelost, pijn weg en gangwerk weer normaal.

Woensdag 9 november 2011

hele dag mistig en windstil. 8 graden.
Mariska heeft vandaag vrij hoorde ik, maar we zagen haar toch aan komen lopen. Ze had een riempje in haar hand en daar zat een heel klein jong hondje aan vast. Het kwam binnen en keek haar ogen uit. Zo iets groots als wij had ze nog niet vaak gezien zei ze." En ik ben toch al 9 weken oud," voegde ze er trots aan toe. Niet op haar mondje gevallen, die kleine. We zullen haar nog wel vaker zien, want Mariska is van plan om dat beestje mee te nemen als ze komt werken. We hebben tenslotte een mooie kennel met fraai uitzicht op het plein voor als iemand wel een hond,  maar even geen tijd heeft.

Dinsdag 8 november 2011

Eerst heel somber, later beetje zon.
We gaan nog steeds alle dagen gewoon naar de wei alsof het zomer is.Maar ik heb in alle andere voorgaande jaren nog nooit beleefd, dat ik eerst een laag bladeren opzij moest schuiven om bij het gras te komen. Kleo zei heel terecht, dat dat natuurlijk is omdat wij in de tijd, dat de bladeren van de bomen vallen normaal allang in de paddocks lopen en nooit meer in de wei. Even goed zijn we allemaal blij met deze gang van zaken en hopen, dat dit soort weer nog lang door zal gaan.

Maandag 7 november 2011

Zwaar bewolkt. op het mistige af. Rustig en somber weer.
Hoi, ik ben Orlando.Ik sta al een jaar of 17 in dezelfde box in de grote stal en heb al hele kuddes paarden als buren gehad. Maar dat nu Kleo naast mij is komen wonen vind ik toch wel heel erg leuk, om niet te zeggen vet gaaf ( ook als paard moet je toch een beetje met je tijd meegaan nietwaar !) Tot nu toe zagen we elkaar alleen maar in de wei waar we het heel goed samen konden vinden. Dus om nu naast elkaar te wonen is wel super. We zijn er allebei blij mee.

Zondag 6 november 2011

Mistig, windstil en nog maar 12 graden.
Buurman Nushky en een paar pony's mochten op buitenrit. Orlando en ik hadden het nakijken.Nou ja, het kan niet alle dagen feest zijn.
De week is weer om en ik geef de pen aan Orlando.

Zaterdag 5 november 2011

Hele dag zon, windstil en ...je houd het niet voor mogelijk...19 graden ( boven nul  voor het geval daar misverstand over zou kunnen ontstaan)
Melli heeft de laatste tijd echt pech. Kort geleden had ze in het weekend koliek en vanmiddag zat er opeens een grote bult aan de zijkant van haar hoofd. Is weer eens iets anders.Onze mensen hebben er geleerd naar gekeken en hebben de conclusie getrokken,dat het een kaakontsteking of een rotte kies of zoiets zou kunnen zijn. Prompt kwamen ze aanlopen met een soort staafje, dat ze in Melli's achterste staken.wat Melli bepaald niet kon waarderen. Toen ze het er weer uit hadden getrokken keken ze erop en zeiden, dat ze koorts had. 38.9 voor wie dat iets zegt.Dus ze pakten maar weer de telefoon en hebben de dierenarts gebeld. Wij paarden zijn dan toch veel beter af dan de mensen. Dierenartsen komen namelijk meteen als je zegt, dat je ze nodig hebt, al is het midden in de nacht. Heel vroeger schijnen mensenartsen dat ook te hebben gedaan, maar tegenwoordig is dat er niet meer bij. tenzij misschien als je bijna dood bent, Maar waarschijnlijk ook dan niet. Nou ja, verschil moet er zijn .In ieder geval dacht de dierenarts ook aan een kaakontsteking en heeft Melli maar weer eens lekgeprikt. Dit keer met een spul om die kaakontstekingsbacillen dood te maken. Ze noemen dat een antibioticum heb ik horen zeggen.Ze moest nog een paar dagen lang dat spul krijgen en dan zou het weer over moeten zijn.Wordt vervolgd.

Vrijdag 4 november 2011

Wisselend bewolkt. 17 graden.
Gisteren liep Venice opeens heel erg te strompelen. Haar rechterachterbeen deed vreselijk zeer zei ze klagelijk. Aangezien dat dus net  het been was, waaraan ze vorig jaar geopereerd was ,omdat er een scheur in het bot zat, schoten de mensen meteen in de stress.Gelukkig bleek, toen ze wat nauwkeuriger keken, dat het probleem dit keer wat lager zat. In de voet om precies te zijn.Die was namelijk veel warmer dan de andere drie en dat gaf de burger moed, hoe gek het ook klinkt. Maar een hoefontsteking is nu een keer een probleem,dat veel makkelijker op te lossen is dan b.v. een peesblessure of een botbreuk."Kan wel zijn, maar het doet toch echt heel vreselijk veel pijn," jammerde Venice en daar had ze best gelijk in. Ik heb dat ook wel eens gehad en leuk is anders.Nou ja, de smid werd gebeld en die kwam meteen toeschieten. En raadt eens wat ? Hij vond niet 1, maar zelfs 2 hoefontstekingen in die ene voet. Hij heeft ze los gesneden en meteen kon Venice weer normaal lopen. "Wat een opluchting," zei ze blij. En dat was het dan ook voor iedereen.

Donderdag 3 november 2011

Beetje wolken, beetje zon en 16 graden.
Vanavond tegen donker zagen wij een groot zwartbont paard het plein op komen lopen.En je hoor... Tot vreugde van Tico stapte hij de box naast hem binnen. "En wie ben jij dan ?" vroeg Floran natuurlijk meteen."Ik heet Simon " zei het grote dier. Vroeger Rudi, maar dat is een ander verhaal. dat vertel ik nog wel eens. Ik heb begrepen, dat ik nu hier op proef ben gekomen om te kijken of ik geschikt ben om hier te komen werken. Nou Het lijkt mij hier zo op het eerste gezicht best wel leuk, dus ik zal mijn best doen." Hij nam een grote hap hooi en stelde vast dat dat in ieder geval best smaakte. Ben benieuwd of onze mensen dit derde proefpaard wel geschikt genoeg vinden om hier te blijven. Wordt vervolgd.

Pagina: «  251  |  252  |  253  |  254  |  255  |  256  |  257  |  258  |  259  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement