Het Dagboek

Maandag 3 april 2017

Droog, zonnig, 10 graden.
Hallo, ik ben Obiku en woon in de nieuwe stal helemaal achteraan rechts naast Zazou en tegenover Calimero en Marnix.
Tegenwoordig komt mijn eigen mens meestal iedere week een keertje langs om wat in de bak te rijden of een buitenritje te maken. Dat vind ik leuk. Ze is tenslotte al mijn mens sinds ik geboren ben en we zijn erg op elkaar gesteld.

 

Zondag 2 april 2017

Wisselend bewolkt. Droog.
Vanmiddag zag ik Sandra met het paardenrolhok vertrekken en hoorde zeggen, dat ze voor de zoveelste keer ging kijken naar een naar de foto's en naar de filmpjes te oordelen goed ingereden , leuke, vriendelijke, gezonde , stevge D pony om het team van medewerkers te versterken. En natuurlijk staat die misschien/waarschijnlijk geschikte pony weer aan de andere kant van het land.
Heel veel uren later kwamen ze terug en stapte er een leuk schimmeltje uit. Ze komt een week op proef. Ze heeft een onuitsprekelijke ierse naam en wordt daarom maar even Witje genoemd.
De week is weer om en geef de pen aan Obiku.

Witje

Zaterdag 1 april 2017

Wisselend bewolkt. Veel kouder en veel wind.
We vroegen ons al af waar onze zwaluwen bleven, maar vandaag is de verkenner gearriveerd.Mellie vertelde, dat het vogeltje doodmoe op een spant in de sterstal plofte, maar beretrots was, dat hij de eerste was.De rest kwam pas over een paar dagen zei hij.Dat gaat elk jaar zo . We vinden het allemaal gezellig als onze stallen weer op volieres lijken door al het gekwetter.
Onze Tommy is inmiddels weer een stapje verder. Hij heeft het nu gewaagd om het uitstaprondje te maken met alleen een mens op de fiets er naast. De aanhouder wint en geduld is zulk een schone zaak zullen we maar zeggen.

Zwaluwtjes

Vrijdag 31 maart 2017

Droog en zonnig, geen wind.
Tommy heeft weer een uitstaprondje gemaakt en dit keer vond hij het goed, dat hij door Sandra werd losgelaten, terwijl ze naast hem liep. Er is vooruitgang !!
Inmiddels is de lente echt in aantocht. In het perkje naast de mestplaat zijn plotseling helemaal van zelf een heleboel gele bloemetjes verschenen. Leuk om te zien.Ze noemen het speenkruid heb ik vernomen.

Lente

Donderdag 30 maart 2017

Af en toe wolken, af en toe zon.
En Tommy werd gewoon weer opgezadeld. Hij dacht, dat hij een werkje in de bak ging doen, maar toen hij daarnaartoe dacht te gaan zag ik, dat Sandra zijn teugel beet pakte en met hem en zijn mens erop gewoon het erf af liep.Ze gingen rechtsaf en kwamen een kwartiertje later van links weer terug.Het uitstaprondje dus. Tommy liep braaf mee met Sandra, maar ze had hem nog wel vast.Ik hoorde Sandra dan ook vertellen, dat hij weliswaar was meegegaan, maar alleen maar omdat zij hem stevig vast had.Zodra ze probeerde los te laten werd hij weer bang en begon te flippen. Maar hij is in ieder geval wel weer van het erf af is gegaan. De stand is 1-1.Wordt vervolgd.

Woensdag 29 maart 2017

Regelmatig een bui.
Vanmorgen was onze Tommy toch aan de beurt.Onze mensen hadden bedacht, dat hij achter een dapperder dier aan vast wel weer het bos in zou durven.Dus stapte hij ,na een beetje protest, samen met Toby het erf af. Ze gingen linksaf en ik kon ze mooi nakijken.Het leek eerst goed te gaan, maar toen ze de kruising over moesten steken richting bos, sloeg de paniek kennelijk weer toe. Tommy vloog tenminste op de achterbenen en danste al steigerend en bokkend rond. Hij weigerde om hoe dan ook ook maar 1 stap verder te zetten. Er was geen goed garen meer mee te spinnen en verongelukken was uiteraard ook geen optie, Het gezelschap keerde dus onverrichterzake terug. Een - nul voor Tommy.En hij beweerde, dat hij nu helemaal zeker wist, dat hij nooit meer naar dat enge bos zou gaan.Maar ik denk  niet, dat hij hiermee weg gaat komen. Onze mensen zullen vast wel iets anders bedenken.

Dinsdag 28 maart 2017

Wisselend bewolkt en fris.
Buurman Tommy vertelde, dat hij buitenritten eerst heel erg leuk had gevonden, maar dat hij midden in het bos heel erg gechrokken was en nu het bos niet meer in durfde.Wat zeg ik...Hij wil nu voor de zekerheid zelfs helemaal niet meer het erf af, want je kunt nooit weten...Wat een verstand ! Zo'n groot sterk paard en dan niet meer van het erf af durven voor ongeveer het leukste wat er is: een buitenrit. En weten jullie waar hij dan zo van geschrokken is ? Hij liep lekker ontspannen over een mooi bospad en toen zwaaide er opeens vanuit het niets een heel grote lange soort ijzeren arm vlak over hem heen. Nou vraag ik je ! Wat heeft een kraan, want dat bleek het te zijn,daar nu te zoeken. En dat zal wel altijd een raadsel blijven, want Tommy smeerde hem zo hard hij kon zonder om te kijken.Nog een geluk, dat hij zijn mens onderweg niet heeft verloren.Maar nu is Tommy bang en niet meer te bewegen om waar dan ook naartoe te gaan. Dat zal een hele klus worden voor onze mensen om dit probleem op te lossen.

Maandag 27 maart 2017

Ik heet Watsildit, in de wandeling Sil, en woon in een silostal naast Tommy.Ik woon hier langzamerhand al een hele poos, maar ik heb mijn mens al in geen jaren gezien en dat vind ik helemaal niet leuk.Gelukkig is er lang geleden afgesproken, dat ik ook in de lessen mag meedoen. Ik hoef me dus niet te vervelen. Voor een echte draver, die ook vroeger op de racebaan heeft gelopen voor een sulky , is het trouwens nog steeds niet gemakkelijk om te galopperen.Ook wel logisch toch als je eerst geleerd hebt, dat je absoluut niet in galop mag vallen en het dan juist wel moet doen. Ik wist de eerste tijd dan ook niet waar ik mijn benen moest laten. maar de laatste tijd gaat het steeds beter. Neemt niet weg, dat lang niet iedereen met mij overweg kan. Maar ik doe mijn uiterste best en meer kun je niet doen.

Zondag 26 maart 2017

Zonnig, fris, maar 10 graden.
Gisteren is er een gastpaard voor het weekend gekomen.Vanmiddag stond hij in de paddock en snapte er niets van, dat hij een paar keer werd begroet met "hallo Pjotr, hallo Piet "terwijl hij echt gewoon Toots heet. Ik weet zeker, dat jullie het wel snappen. Toch ? En wie het niet snapt moet maar even kijken bij 13 maart.
De week is weer om en ik geef de pen aan Sil.

Toots

Zaterdag 25 maart 2017

Veel zon. Eerst windstil, later weer veel wind.
Inmiddels weten we wat er gisteren aan de hand was hoor.Otis en Hobi hebben een mailtje gestuurd en Adair en Lukar ook. Wat dat met elkaar te maken heeft ? Nou, ze waren uiteindelijk allemaal op dezelfde plaats beland.En dat was een leuk klein kerkje in een plaats, die Den Ham heet.Blijft de vraag wat ze daar dan allemaal te zoeken hadden. Het bleek, dat Enide en Jeroen hadden bedacht, dat ze ,nu ze toch al 27 jaar en 27 dagen samen waren, de volgende 27 jaar en 27 dagen wel getrouwd zouden willen doorbrengen. En dat kon natuurlijk niet vastgelegd worden zonder hun paarden en honden.En wat familie en vrienden erbij zou natuurlijk ook wel leuk zijn.
Adair en Lukar, die op loopafstand van dat kerkje wonen werden door het verzorgmens daar  helemaal opgetut met glimdingen in de manen en op de kont. Ze wisten toen nog niet wat ze boven het hoofd hing, maar ze kwamen er wel achter toen ze opeens een soort witte wolk aan zagen komen lopen, waar Enide in bleek te zitten.Toen Adair dit fenomeen nauwkeurig had bestudeerd kwam hij tot de conclusie, dat het waarschijnlijk geen kwaad kon en werd Enide met wolk en al in het zadel gehesen. Jeroen had een heel erg net pak aan, waar hij volgens Lukar echt niet mee op een paard zou kunnen gaan zitten. Maar dus wel. Hij stapte gewoon op en daar gingen ze op buitenrit.Maar die buitenrit duurde nogal kort.Toen ze bij dat kerkje kwamen stonden daar een heleboel mensen te wachten en te klappen.
Jeroen en Enide stapten af en wat dacht je wat ? Lukar en Adair mochten niet eens mee naar binnen. Ze werden gewoon vastgeknupt aan een boom.Gelukkig hing daar al wel een gevuld hooinet en konden ze met een schuin oog in het kerkje kijken.Obi en Otis vertelden, dat zij wel naar binnen mochten en zelfs een belangrijke taak hadden.Ze moesten namelijk samen met Bart het bruidspaar hun ringen brengen. Die zaten aan een lint om hun hals en het was nog niet eens eenvoudig voor de kersverse echtgenoten om die dingen te pakken te krijgen. Maar eind goed al goed.
Al met al was het een topdag en wij, alle medewerkers, hulpmensen, vrijwilligershulpmensen en natuurlijk onze eigen mensen , hopen dat het bruidspaar een heel voorspoedige toekomst tegemoet gaat (en dat er nog veel pannekoeken gebakken zullen worden als ze op ons komen passen.)

Adair Enide & Jeroen

Lukar & Adair Ringen

Pagina: «  28  |  29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  34  |  35  |  36  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits