Het Dagboek

Woensdag 25 juli 2018

Heet, droog.
De rijkinderen van het eerste ponykamp zijn inmiddels al goed gewend aan ons en aan alles hier.Het vullen van het hooinet van hun verzorgpony is natuurlijk een dagelijks klusje.Ik hoopte stiekum, dat mijn verzorgkind niet goed kon lezen en ik dus misschien meer hooi in mijn net zou krijgen dan dat er op de label staat, maar daarin heb ik pech gehad.Jammer dan. Misschien volgende week beter.

Ponykamp

Dinsdag 24 juli 2018

Droog, licht bewolkt, heet.
Ik zag vanmiddag Hans langskomen, terwijl ik had begrepen, dat hij in verband met vakantie naar ergens ver weg en de voorbereidingen daarvoor, vanaf vandaag 4 weken niet zou komen. Maar onze Jack wist er meer van.Hij zei , dat hij alleen maar een beetje in het rond had gesprongen in de paddock en dat toen helemaal toevallig een van zijn benen achter de onderste plank van de omheining was blijven hangen. Hij had toen natuurlijk getrokken, een beetje maar..., en toen was die plank helemaal vanzelf doormidden gebroken. Pech he ! Gelukkig zag Hans nog net voor zijn vertrek kans om er een nieuwe plank aan te maken. En nu maar hopen, dat onze vriend de boel verder heel houdt. In ieder geval totdat Hans terug is.

Maandag 23 juli 2018

Droog, beetje wind, 29 graden.
Mijn naam is Toet en ik woon al heel wat jaartjes in de sterstal met Melli en op dit moment Guusje en Cartouche.Best een tof stelletje.Ik sta hier prima. Het leukste is , dat Melli een eigen voerton heeft met lekker spul er in. Dat ding staat in het gangetje tussen onze boxen.Het is voor mij dus een sport om als ik in of uit mijn stal wordt gehaald net te doen of ik braaf meeloop en me dan bliksemsnel los te rukken en het gangetje in te vliegen. Ik weet allang hoe het deksel opengaat, dus hup...eten maar.En rap, want de vreugde is meestal maar van korte duur. Het gangetje is zo smal, dat ik het met mijn lijf goed vul. Het is dus voor een mens een dingetje om zich langs mij heen te wringen om me terug te kunnen duwen. Rijkinderen lukt dat dus niet en beginnen er wijselijk ook niet aan. Ik sla wel nooit, maar dat wetenj zij niet.Het ligt er dus helemaal aan hoever een hulpmens verwijderd is van mijn"snackplek", voordat er een einde aan mijn pleziertje komt. En helaas zijn ze altijd in de buurt. Nou ja, iedere hap is er een !!!

Zondag 22 juli 2018

Zon, overdag 26 graden. 's Morgens en 's avonds lekker fris.
Voor de meeste van de medewerkers was het vandaag bepaald geen rustdag. Er moest dan nu toch echt examen voor het ruiterbewijs worden gedaan. De bedoeling van dat ruiterbewijs schijnt te zijn, dat je, als je dat hebt behaald,bewezen hebt, dat je in staat bent om een buitenrit te maken zonder dat je een plaag bent voor je paard en een gevaar voor jezelf of je omgeving .
Al vroeg arriveerde er een jurymens.Eerst moesten alle deelnemers theorievragen over verkeersregels en zovoort beantwoorden in de kantine en daarna gingen ze allemaal tegelijk aan de slag in de springwei.Ze moesten stappen, draven, gallopperen en een paar sprongetjes maken. Daarna moest iedereen apart helemaal alleen van de groep wegrijden naar een verderop gelegen wei, daar een stukje galopperen en weer in draf terug komen. Achterin die wei stonden toevallig twee sproeiers hun werk te doen en dat gold volgens het jurymens als een van de gevraagde 3 obstakels in plaats van het ding met de wapperende linten, waarop zo vlijtig was geoefend. En weten jullie waarom ???Omdat je volgens het jurymens in het buitengebied zo'n ding vast niet zal tegenkomen en werkende sproeiers meer dan genoeg.He, he, heb ik ook eens gelijk... Appeltje, eitje natuurlijk voor alle medewerkers. We kijken tenslotte al zo lang tegen die sproeidingen aan. En dat op verzoek van het jurymens het zeiltje vervangen werd door Twan, die, gezeten op onze ouwe blauwe met lopende motor, langs de weg stond toen de deelnemers in groepjes een ritje door de buurt gingen maken, vond ik ook een goed idee. Dit was onverwacht en dus niet geooefend, maar niemand van de medewerkers werd daar anders van. Ze kennen de ouwe blauwe langzamerhand wel. Met of zonder draaiende motor. Al met al een drukke, maar gezellige dag. Het was weer eens iets anders.
De week is weer om en ik geef de pen aan Toet.

extra les

Zaterdag 21 juli 2018

Zon, overdag 25 graden.
De tent is inmiddels helemaal klaar voor het eerste ponykamp. Dit jaar staat er nog een kampeerding naast. Ze noemen het een caravan en als ik het goed begrepen heb is het de bedoeling, dat om de beurt twee leidingmensen daar slapen en twee leidingmensen bij de kinderen in de tent. En die krijgen dan de nacht daarna weer een beetje meer rust. Ze verzinnen toch iedere keer weer wat anders en dit vind ik echt een goed idee.

Caravan

Vrijdag 20 juli 2018

Zon en overdag 25 graden met een lekker windje.
Vanavond was er een extra les voor rijmensen, die zondag examen voor certificaat 3 van het ruiterbewijs moesten doen. Best wel heftig, zo te zien.Ze moesten door een nauwe doorgang, over een zeiltje en tussen wapperende linten door Als ik het goed begrepen heb, heb je , als je dat ruiterbewijs gehaald hebt, bewezen, dat je je paard veilig langs vreemde dingen onderweg kunt laten lopen en zo.Maar ik vraag me toch af in welk bos je zeiltjes op de grond en wapperende linten tegen zou kunnen komen.Maar ja, wie ben ik.

Donderdag 19 juli 2018

Zon, overdag 25 graden.
We zagen vanmorgen Tommy in het rolhok stappen en vroegen waar hij nu weer naartoe ging.En weet je wat ? Hij wist het zelf ook nog niet en zei heel nuchter, "daar kom ik gauw genoeg achter." Toen hij heel veel later terug kwam waren we natuurlijk nieuwsgierig naar welke wedstrijd hij was geweest. Hij was tenslotte mooi ingevlochten. Maar dat was dus helemaal niet waar. Hij vertelde , dat hij toen hij uitstapte meteen het terrein herkende van toen hulpmens Lisa het een of andere examen moest doen en toen viel het kwartje. Een van onze vrijwillershulpmensen ging ook examen doen.Ze moest daar o.a. Twan op hem dressuurles en springles geven. En ja hoor...Ze is geslaagd. Goed hoor. Iedereen blij. Hebben is hebben en krijgen is de kunst.

Tommy

Woensdag 18 juli 2018

Tamelijk bewolkt, droog, 24 graden.
We gaan nog steeds iedere dag naar de wei, maar je moet er wel bij vertellen, dat het een wei is.Ik heb nog nooit zo'n bruin/geel gras gezien. Maar ja, het zal ook wel weer een keer anders worden.

Dinsdag 17 juli 2018

Mooi zonnig weer en niet meer zo warm als gisteren. 24 graden.
Inmiddels wordt de bodem van de buitenbak toch steeds beter. Er zijn nu geregeld lessen en Murphy zegt, dat het daar lekker werken is met de wind door je manen en best veel schaduw.

Buitenbak

Maandag 16 juli 2018

Zon, beetje sluierbewolking, maar helaas warmer dan eerst. Wel 29 graden.
Ik ben Fleur en woon in een stal bij de binnenbak naast Murphy.Ik heb een eigen mens en ik ben heel blij met haar. maar ik begin toch een beetje bezorgd te worden. Wat wil het geval? Ik zag haar laatst naar mij toe komen en opeens zag ik , dat ze een stuk groter was dan eerst. En dat is echt niet grappig, want ik ben allang uit gegroeid en zal echt niet  meer groter worden dan dat ik nu ben. Murphy, die soms best goede ideeen heeft , stelde voor om op de toverdoos (het internet zoals de mensen dat noemen) te kijken of er soms een drankje of pilletje bestaat, waardoor ik weer aan de groei kan komen.En dat heb ik dus gedaan. maar hoe ik ook heb gezocht...geen ponygroeimiddel te vinden. Nou ja.Voorlopig kunnen we nog best samen door de wereld. En komt tijd komt raad.Geen zorgen voor de tijd van morgen. Ze vinden vast wel een oplossing.

Pagina: «  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement