Voor alle mensen die in een korte tijd willen leren paardrijden bestaat er de mogelijkheid om een spoedcursus bij Stal de Eik te volgen.

 

De cursus is bedoeld voor mensen die in korte tijd een goede basis willen krijgen in het berijden van- en omgaan met paarden. Bijvoorbeeld om veel sneller dan normaal verantwoord buitenritten te kunnen maken.
De deelnemer rijdt gedurende 7 dagen (van maandag t/m zondagmorgen) 2 keer per dag en krijgt theorie en praktijk over alles wat met het paard en paardrijden te maken heeft.

Kosten € 850,- per persoon inclusief lunch, exclusief diner en overnachting. in dit laatste kunnen wij wel adviseren.

Reacties van cursisten:

Demet, Oktober 2017

Spoedcursus Demet

Demet

Sanne September 2017

Spoedcursus Sanne

Spoedcursus Sanne Spoedcursus Sanne Spoedcursus Sanne

Lien, juni 2017

Reactie Lien

Review Elly November 2016 

spoedcursist Spoedcursist

Review Danielle

spoedcursist

Spoedcursus paardrijden bij manege "Stal de Eik"

28 september t/m 4 oktober 2015

Als kind wilde ik niets liever dan “op paardrijden”; paardenbladen zoals de Penny las ik met veel plezier en “Francisco, Olé” van Helen Griffiths was op de basisschool mijn favoriete boek. Het bleef echter bij een droom aangezien mijn moeder vanwege haar allergie geen paarden of mensen of kleding die met paarden in aanraking zijn geweest, kan verdragen. De wens is altijd gebleven, maar toen ik eenmaal het huis uit was, was ik zo bezig met andere dingen dat ik er niet aan ben begonnen. Maar in maart 2015 heb ik dan toch de stoute schoenen aangetrokken en heb ik een eerste paardrijles gevolgd bij een lokaal FNRS ruitersportcentrum. Ik vond het enorm spannend en was ook wel enigszins bang dat ik het eigenlijk niet leuk zou vinden. Die angst bleek volkomen ongegrond! Na een aantal beginnerslessen ben ik twee keer per week dressuurles gaan volgen. Ik schafte verschillende boeken aan en ging op internet op zoek naar alle informatie die ik maar kon bemachtigen over paarden en het paardrijden. Door deze zoektocht werd ik mij ervan bewust dat het heel belangrijk is om goed te leren zitten. Het klinkt misschien eenvoudig, op een paard zitten, maar het is volkomen onnatuurlijk dat een verticaal gebouwd wezen als de mens op de rug van een horizontaal wezen gaat zitten. De bewegingen van het paard kunnen volgen zonder het paard daarbij te hinderen, is dan ook nog niet zo simpel… En nu werd juist dat aspect onderbelicht in de lessen die ik volgde. Dus was mijn volgende zoektocht een feit, naar een plek waar het aanleren van een onafhankelijke zit centraal staat. Veel instructieweken zijn gericht op kinderen, andere zijn gericht op mensen met een eigen paard. Maar daar was opeens de website van manege "Stal de Eik"! Met enige scepsis begon ik te lezen over de “spoedcursus”. Die scepsis verdween onmiddellijk bij de aanblik van het programma en de ervaringen van eerdere deelnemers. De spoedcursus bood alles waarnaar ik op zoek was: zit les gecombineerd met leren over het houden van en omgaan met paarden. Na ook mijn vriend, die op dat moment geen paardrijles volgde, enthousiast te hebben gemaakt, hebben we in mei een bezoek gebracht aan Stal de Eik. Ingrid en Sandra hebben ons een rondleiding gegeven en ons verder geïnformeerd over de spoedcursus. De warme ontvangst en de overduidelijke aandacht voor het welzijn van het paard en de basis die elke ruiter nodig heeft, overtuigden ons direct en ter plekke hebben wij de spoedcursus vastgelegd. Op 28 september was het dan eindelijk zover! Wij meldden ons om 9 uur aan de poort en maakten kennis met een aantal (tweebenige) medewerkers en vrijwilligers. De dag begon met het naar de paddocks en weides brengen van de paarden en pony's die in de eerste shift naar buiten mochten. Vervolgens hebben we geholpen met het uitmesten van de stallen, wat bij Stal de Eik heel “schoon” gebeurt. Na een welkome kop koffie, begon voor ons na anderhalf uur de eerste les. We kregen les aan de longe op brave pony's, Bill (officieel: White Gold Chap) en Duo Penotti (DP). Een uur lang deden we in stap en draf allerlei balansoefeningen en was er aandacht voor het aannemen van de juiste houding en zit en het op correcte wijze lichtrijden. Er zat voor ons beiden ook al een voorzichtig galopje in de les. Het rijden aan de longe is een uitkomst; doordat je niet hoeft te sturen en niet het tempo hoeft te regelen, kun je al je aandacht leggen op hoe je zit en hoe je op die manier inwerkt op het paard. Essentieel is dat het paard niet wordt gehinderd door de mens op zijn rug. Doordat je de handen vrij hebt, leer je ook geen steun te zoeken aan de teugels. Ik had in het halfjaar vóór de spoedcursus al tientallen uren in het zadel doorgebracht, maar in dit eerste uur aan de longe vielen direct al een paar tot dan toe ontbrekende puzzelstukjes op hun plaats. En er zouden nog vele “aha”-momenten volgen. Na een prima lunch vervolgden wij met een tweede les aan de longe. De daarna volgende dagen waren zo opgezet dat wij elke dag om 9 uur begonnen met het assisteren bij het buiten zetten van paarden en het uitmesten van stallen. Daarna een half uur les over een onderwerp, zoals het lezen van het gedrag van paarden, paardenmassage, voeding, het leiden van paarden, longeren en het harnachement, en daarna een uur les in het zadel. Na de lunch volgde dan een tweede rijles. Tussendoor hielpen we mee met de wissels - paarden uit de weide/paddocks binnen zetten en anderen naar de weide/paddocks brengen. De frequentie van de paardrijlessen en de opzet daarvan, maken dat het geleerde ook echt beklijft. Een aantal zaken moeten in het "spiergeheugen" komen en dan werkt niets beter dan herhaling. Ook de theorie tussendoor was interessant. Ingrid heeft oneindig veel kennis op het gebied van paardenwelzijn en een enorm gevoel voor het wezen paard. Dat wordt nog eens onderstreept door het feit dat zelfs de oudgedienden, de 27 jaar oude Orlando en de ... jaar oude Misty, er nog fit en gezond uitzien. Orlando is zelfs nog zo fit dat hij nog gemakkelijk kan meelopen in enkele manegelessen! Op vrijdagmiddag maakten we een fijne buitenrit onder begeleiding van Margriet. Heel rustig en veilig; DP en Bill zijn routiniers als het op buitenrijden aankomt en zijn daarom niet gauw uit hun doen. Het viel ons beiden wel op dat je toch weer op een andere manier rijdt wanneer je buiten bent - er is zoveel om op te letten! Bochten in het ruiterpad, overhangende takken, uitstekende wortels, modderpoelen, verkeer, enzovoorts. Dan helpt het enorm dat er de afgelopen dagen zo'n goede basis is gelegd! De teugels zijn niet nodig voor houvast; struikelt het paard even, of springt het paard uit enthousiasme onverwacht aan in een rustige galop, dan leidt dit er niet toe dat je als een bezetene aan de teugels hangt om maar overeind te blijven of om het paard te stoppen. Zaterdag is natuurlijk een gewone lesdag op de manege. Daarom hadden wij de ochtend vrij. En dat is geen straf in de prachtige omgeving van de Holterberg en de Sallandse Heuvelrug! Op aanraden van Margriet hebben we de mooiste (auto)route gereden richting Nijverdal en daar een heerlijke wandeling gemaakt door het bos. 's Middags volgden we een laatste les waarin we onder andere over balkjes hebben gestapt en gedraafd. Die ervaring kwam zondag tijdens de buitenrit mooi van pas bij de wat grotere wortels die over het pad lagen! Op zondag was het dan zover; de buitenrit die in het vooruitzicht was gesteld bij voldoende progressie gedurende de week. Twee uur zijn we op pad geweest in de prachtige natuur van de Sallandse Heuvelrug. Wat beleef je de natuur anders vanaf de rug van een paard of pony!

Gevraagd naar de meest bijzondere momenten van de week, springen een paar dingen er voor mij uit: het waanzinnige gevoel van samenwerking en ontspanning dat ontstaat wanneer je het paard niet hindert zodat het kan ontspannen en "zomaar" aan de teugel loopt, het stapje voor stapje leiden van een angstig paard langs een object (een kartonnen doos die uitstak uit een onbekend blauw busje) dat hem angst inboezemt, het op vriendelijke en duidelijke wijze verdienen van respect van een dominant paard zodat het zich laat leiden aan de longe, enzovoorts, enzovoorts. Woorden schieten werkelijk tekort om de waarde van de spoedcursus voor elke (beginnende) ruiter of amazone te beschrijven. Wij zijn alle Sandra en Ingrid en alle twee- en vierbenige medewerkers ontzettend dankbaar voor de gastvrijheid en inspanningen. Onvergetelijk!

Marieke

 

Spoedcursus

Met de 50 inzicht werd het tijd om een oude jeugddroom waar te maken: paardrijden. Begin juli al mijn moed verzameld en Stal de Eik gebeld voor een proefles. En ik vond het geweldig. Ik wilde het liefst meteen een spoedcursus volgen maar daar was door de ponykampen op dat moment geen ruimte voor. Ik heb toen losse lessen genomen en voor de spoedcursus een afspraak gemaakt in september. Vorige week was het dan zo ver. Maandag om klokslag 9 stond ik op de stoep.

De dag begint met het naar de wei brengen van de paarden.  Een heel gepuzzel: wie staat bij wie en wie staat waar. Je moet de paarden rustig uit hun stal halen, naar de wei brengen, een rondje draaien zodat ze met hun hoofd naar de uitgang staan en achterwaarts teruglopen.

Daarna moeten de stallen worden uitgemest. Het blijkt uitdrukkelijk niet de bedoeling te zijn om de hele stal leeg te scheppen: alleen de drollen en de natte plekken. Dat lijkt heel makkelijk maar vergt toch wel enige oefening. Daarna koffie en de eerste rijles van de dag. Vervolgens een lunch. Het was prachtig weer en we konden gezellig buiten zitten.

Iedere middag is er aandacht voor een bepaald thema. Margriet heeft me iets geleerd over het gedrag van paarden, waar let je nou op als je een stal binnen stapt. En Karin heeft me laten zien hoe ze een paard masseert, Ingrid heeft iets verteld over de voeding van paarden. Wat me vooral bij is gebleven dat wortel voor veel paarden helemaal niet zo  goed is. Monique heeft me laten zien hoe je paard moet verzorgen. Het borstelen, de hoeven uitkrabben en alles wat daar verder nog bij komt kijken. En ik mocht een uit elkaar gehaald hoofdstel in elkaar zetten. En wat 10 weken geleden nog een wirwar van riempjes leek zag er plotseling heel logisch uit. Aan het eind van de middag volgt de tweede rijles. En de dag eindigt met ophalen van de paarden uit de wei.

Tijdens de spoedcursus is ook ruimte voor eigen wensen. Zo wilde ik heel graag een keer een voltige les volgen. Voor ik het wist lag ik op mijn rug met mijn benen in de lucht op de brede rug van Okkie!

De week is omgevlogen. De meerwaarde van een spoedcursus is naast de twee rijlessen dat je heel intensief met de paarden bezig bent. Als je het leuk vindt mag je met alles helpen. In die week heb ik  beter leren rijden en ik ga een stuk gemakkelijker met de paarden om.

Wat ik vooral heb gezien is met hoeveel liefde en kennis van zaken Stal de Eik wordt gerund.

Sandra, Ingrid, Margriet, Monique, Karin, Lobke, Twan en Christel en natuurlijk Bill en Okkie en alle anderen bedankt!!!

Wilma Bonnes

Holten, september 2014


spoedcursus Marc Husbosch

Van 23 tot en met 29 september was ik spoedcursist bij Stal de Eik in Holten. Paarden hebben altijd mijn belangstelling gehad, maar het idee er zelf op te gaan zitten, kwam als kind niet bij me op. Toen ik al een eindje in de 30 was, heb ik een blauwe maandag bij een manege in de stad les genomen, maar daar kreeg ik toch niet het gevoel dat het wat zou worden tussen het paard en mij. Lag het aan de manege of lag het aan de ruiter? Met het verstrijken der jaren bleef het paardenvirus latent aanwezig. Af en toe speelde het op, maar dan bedacht ik dat ik inmiddels toch te oud en stram zou zijn om de nobele kunst van het paardrijden nog onder de knie te krijgen. Totdat ik een tijdje geleden van een – ook niet meer zo heel jonge bekende – hoorde van de mogelijkheid een spoedcursus paardrijden te volgen bij stal de Eik in Holten. Dat wat mij erover verteld werd was zo positief, dat ik besloot de gok te wagen. Op 23 september was het zo ver. Om 9 uur moest ik acte de presence geven in Holten. De weg ernaar toe – dwars door het nationale park de Sallandse Heuvelrug – was sprookjesachtig en het weer voortreffelijk. Ik was er klaar voor.

Het idee van de spoedcursus is dat je in een week zo goed en verantwoord mogelijk paard leert rijden, maar daarnaast ook dat je kennis maakt met alle aspecten van het paardrijden en de gang van zaken op een manege. Eerst werd een rondgang gemaakt langs de stallen en werden de medewerkers (mens en paard) voorgesteld. Allemaal vrouwen (de mensen dan) en Henk, de noeste werker achter de schermen. Daarna was het meteen aanpakken geblazen en meehelpen stallen schoonmaken. Keutels zijn niet te missen, het opsporen van piesplekken in het stro vergt echter enige ervaring. De eerste les volgde om half twaalf. Een uur lang. Uiteraard wordt je niet meteen op een Arabische volbloed gezet. In mijn geval was het Okkie die mijn onhandigheid (tegengestelde "hulpen" heet dat in vaktermen) moest gaan verduren. Vanaf dat eerste moment op de rug van Okkie is de week eigenlijk omgevlogen. Ieder dag kreeg ik twee keer les, een uur 's-morgens en een uur 's-middags. Het zelfvertrouwen groeide langzaam, maar gestaag. Dat het überhaupt groeien kon, kwam vooral ook omdat ik mij bij de medewerkers absoluut in goede handen voelde. Er was alle aandacht voor mij en vooral ook alle aandacht om het leerproces volledig verantwoord te laten verlopen.  De tijd voor en tussen de lessen werd besteed aan het helpen in en rond de stallen en het leren op- en aftuigen van de paarden (zelfs de namen van alle onderdelen van het paardentuig werden overhoord), maar gelukkig ook aan koffie met koeken en goede middagmaaltijden. En beetje bij beetje kreeg ik het gevoel dat het tussen mij en een paard misschien toch wel wat kon worden. Draf werd  een voorzichtige  galop en aan het eind van de week – het weer bleef prachtig – werd de binnen- voor de buitenbak verruild. Zelfs werd het manegeterrein verlaten voor een kalme rit onder begeleiding in de omgeving. Een hoogtepunt was zeker op zondag, de laatste dag, de buitenrit , die bij goed resultaat als beloning in het vooruitzicht was gesteld. Het gaf een triomfantelijk gevoel om het prachtige natuurgebied waardoor ik een week eerder met de auto aan was komen rijden, nu op de rug van een paard te doorkruisen.

Manege de Eik en de medewerkers daar (mens en paard) zijn mij in alle opzichten uitstekend bevallen. Dat de nadruk zo duidelijk op veiligheid en respect voor mens en dier lag, heeft mij veel geholpen. Kan ik dit beter bewijzen dan door hier te melden dat ik op 15 november met plezier terugga voor een vervolgcursus!

Rest mij nog te zeggen dat ik niet eens last van spierpijn heb gehad, waarvoor ik Ingrid met haar arnica hier nog eens van harte dank.

Marc Hulsbosch

 

 

Frank op Igor

Reactie Frank Dolman

 

 

 

Stal de Eik

Stal de Eik

 

 

 Stal de Eik

Reactie Diana Groot Zwaaftink

 

 

Reactie Evelien spoedcursus

 

 

 

 

 


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits