Het Dagboek

Maandag 1 april 2019

Wisselend bewolkt en windstil.
Mijn naam is Orlando en ik woon al sinds onheugelijke tijden in de grote stal met aan de ene kant een van de zadelkamers en aan de andere kant op dit moment Coen. Tegenover mij staan Toby en Armando.
Omdat ik niet meer werk heb ik nooit een deken op en heb dus een lekkere warme wintervacht gekregen. Maar als dan de temperatuur soms eventjes omhoog schiet kan ik die jas niet uittrekken. Als tussenoplossing hebben de mensen nu alleen het haar van mijn hals en boeg afgeschoren en ik moet eerlijk zeggen, dat dat wel oplucht.Voor de rest ben ik heel tevreden met mijn winterjas.Maar dat ze me nu in plaats van "opa", wat er nog net mee door kan,soms ook "voddenbaal" noemen vindt ik toch niet zo chique. Hoewel...wat kan het me schelen wat ze zeggen.Ze lopen tenslotte zelf  geregeld met broeken met grote scheuren er in en zeggen, dat dat heel normaal, wat zeg ik, heel  erg mooi ,is. Als je nog even wacht bedenkt er misschien wel iemand, dat onze dekens prachtig zijn als ze vol scheuren zitten. Hoeven ze meteen niet meer naar het reparatiemens (die daar dan wel weer niet blij mee zal zijn).

Orlando

Zondag 31 maart 2019

Zon, veel wind en vreemd genoeg opeens maar 10 graden. Flink wat kouder dan gisteren , maar toch nog steeds prima weer.Dat was fijn voor de mensen, die meededen aan het tweede deel van de wintercompetitiewedstrijd.De vorige keer spoelde iedereen zowat weg en vandaag zaten de mensen,wel met een jas aan, in de zon.Ook wel een sleuk voor de afwisseling.
Vanmorgen gebeurde er trouwens iets merkwaardigs. We stonden of lagen allemaal  nog lekker te slapen toen opeens de deur open ging en de voerkruiwagen binnenkwam.Een vol uur voordat het voertijd was...Maar dat vonden we natuurlijk helemaal niet erg. En toen herinnerde ik me, dat dit dan wel weer de dag zou zijn, dat de mensen de tijd veranderen. Dat doen ze ieder jaar en het gaat ze kennelijk een stuk makkelijker af dan het klimaat veranderen. Maar dat terzijde.
Alles gebeurt nu dus een uur eerder , maar het wordt ´s avonds wel een uur later donker. En dat vindt iedereen hier heel prettig.
De week is weer om en ik geef de pen aan Orlando.

Zaterdag 30 maart 2019

Licht bewolkt en wel 18 graden...
Vanmorgen waren er eerst gewoon lessen en eind van de middag begon het eerste deel van de derde wedstrijd van de wintercompetitie. Buurvrouw Cartouche deed ook mee en liep na de uitslag zowat naast haar ijzers van trots. Nou ja, als je als eerste bent geeindigd in je groep mag je best ook trots zijn.

Vrijdag 29 maart 2019

Onbewolkt en weinig wind.
Tommy en Sil hadden weer eens mazzel. Ze zijn lekker samen op buitenrit geweest met het mens van Tommy en een rijmens van ergens ver weg, die hier geregeld naartoe komt, omdat ze onze Holterberg zo leuk vindt om te paard te verkennen."En omdat ze mij zo leuk vindt,"zei Sil en ik geloof, dat dat nog waar is ook.

Donderdag 28 maart 2019

Zwaar bewolkt, winderig en zo´n 10 graden.
Vandaag landde plotseling een zwart/wit vogeltje met een roestbruine borst hijgend op een spant in de nieuwe stal." Best veel tegenwind gehad", zei de vogel. " Ik ben blij, dat ik er ben. Goed om te zien , dat alles hier nog bij het oude is. Ik zal de anderen meteen mailen, dat de kust veilig is".Dat was dus, zoals ieder jaar de verkenner van de club boerenzwaluwen, die  hier veel nesten bouwen, veel jonge zwaluwtjes groot brengen, veel vliegen voor ons opruimen en helaas ook veel poepen, wat onze mensen dan weer moeten opruimen.Maar volgens mij hebben ze dat er best voor over, want ze zijn er altijd blij mee als ze weer terug zijn.

Eerste zwaluw

Woensdag 27 maart 2019

Licht bewolkt en af en toe een spatje regen..
Ik sprak Misty en die vertelde, dat ze tegenwoordig haar dagelijkse ruwvoer in de vorm van 8 bakjes grasmix van Herzog geserveerd krijgt.Misty is onze alleroudste pensionado, Ze loopt tegen de 40 jaar of iets erover. Dat weet niemand precies. Feit is , dat ze al jaren geen hooi of gras meer kan weg krijgen, omdat haar kiezen niet veel meer voorstellen.Met hooi en zo sopt ze wat rond en spuugt het dan in proppen weer uit.Daarom is die grasmix een uitkomst.Ze vindt dat spul,een soort kort gemaakt hooi met wat lekkere gezonde spulletjes er doorheen, lekker en krijgt daar ook nog het meeste van naar binnen.Nu hebben onze mensen al een poos de bakken mix iedere dag op een rijtje voor haar stal gezet, zodat iedere keer als ze een van de kleine porties op heeft en een van onze mensen dan langskomt en dat ziet , er een volgende  bak kan worden gegeven.Probleem was alleen, dat er iedere keer lege bakken werden weggepakt om ergens anders iets mee te doen.Het was dan dus meteen niet meer duidelijk wat Misty nu wel of niet had gegeten. Het voermens klaagde steen en been, dat het zo niet werkte. Maar het mens van Pjotr had opeens een helder idee en dat werd meteen in praktijk gebracht. De bakken van Misty zijn nu genummerd en het is dus meteen te zien of er een ontbreekt en ook nog welke .Die kan dan weer  worden opgezocht en teruggezet.Probleem opgelost, want het lijkt er op, dat het kwartje nu bij de meesten is gevallen. Er hoeft tenminste steeds minder vaak een speurtocht  worden gehouden om missende bakken te traceren.Dit gecombineerd met zo'n anderhalf kilo brokjes per dag (wat best wel belachelijk veel is voor een werkeloze kleine pony) zorgt er toch voor, dat je haar haar leeftijd echt niet aanziet. Het koppie is grijs, maar het lijf ziet er nog steeds heel normaal gevuld uit.

Misty

Dinsdag 26 maart 2019

Licht bewolkt en droog.
Jack vertelde , dat hij in de paddock had gelopen en dat het hem dit keer niet had meegezeten.In  de paddock kun je goed toeven, maar als jong paard wil je natuurlijk als je je buik vol hebt gegeten uit de hooibak,wel wat meer actie.Hij heeft dus eerst geprobeerd of  de omheining aan de achterkant kapot kon. En ja, dat kon. Maar daar was toen de lol af.
Toen is hij maar een beetje gaan dollen met Bill, die in de paddock ernaast liep.Leuk happen naar elkaar . Na een poosje kwam hij op het lumineuze idee om te proberen het halster van Bill van zijn hoofd af te trekken. En dat was bijna nog gelukt ook als er niet net op dat moment een van onze mensen was langsgekomen, die dat zag. Dus einde van de pret.Het halster werd van het hoofd van Bill gehaald en weggehangen op een plek, waar Jack niet bij kon. Tenminste dat dacht dat mens. En toen werd het pas echt leuk,want Jack wilde perse dat halster hebben .En waarachtig ...Hij rekte zich heel erg uit en kon toen precies een puntje van het ding te pakken krijgen. Toen ging de pech verder, want in plaats van dat het mens gewoon verder liep draaide zij zich om. En je begrijpt het natuurlijk. Opnieuw einde van de pret. Weg halster en nu naar een plek waar hij echt niet meer bij kon. Jack sipte, dat hij het net zo leuk gevonden zou hebben om te proberen of dat halster kapot kon.Jammer dus voor hem. Maar hij zal ongeptwijfelt wel weer iets nieuws verzinnen. Wordt vervolgd.

buiten paarden buiten paarden buiten paarden

Maandag 25 maart 2019

Heel veel wind , forse buien en ook wel zon. Dit allemaal wisselend om de 5 minuten.
Ik ben Melina. Ze noemen me altijd Melli. Ik woon al een jaartje of 22 in de sterstal eerste links.
Gisterenmiddag is hier toch zo'n leuk bezoek geweest.Er  kwam een piepklein zwart ponytje het plein op met een piepklein rijkindje erbij. Ik vroeg natuurlijk meteen aan het diertje wat het hier kwam doen en ze zei parmantig "ik heet Jennifer, noem me maar Jenny. Ik kom hier trainen. Het schijnt, dat mijn rijkind naar een soort wedstrijd wil. Ze noemen het Bixie. Maar nu is het probleem, dat ik nog nooit ergens anders dan thuis ben geweest en mijn mensen zijn er kennelijk bang voor, dat ik op vreemd terrein zal gaan flippen met kind en al. Nou, ik had ze wijzer ingeschat. Geen haar op mijn hoofd, wat zeg ik, op mijn hele lijf, denkt erover om met dit lieve meisje gekke dingen te gaan doen. kan niet schelen op wat voor terrein dan ook.Tenminste als er geen leeuwen los lopen, want dan weet ik het nog niet zo net. Het is dus de bedoeling, dat ze hier gaan kijken hoe ik reageer." Ik heb zelf niet gezien hoe dat is afgelopen, maar ik heb wel gehoord, dat iedereen heel erg tevreden was over het eerste optreden van Jenny en haar rijkind op vreemd terrein.

Jennifer

Zondag 24 maart 2019

Heerlijk weer, zon en windstil en 15 graden.
Ik zag vanmorgen Okkie en Murphy het erf af gaan op weg naar een bosrit met het spoedcursusmens. Leuk, dat het weer gelukt is om haar zoveel te leren, dat ze veilig een rustig buitenritje kan maken.
Het was vandaag een beetje druk met vreemde rolhokken op het plein.Een aantal mensen met eigen paarden hebben kennelijk gedacht, dat het ideaal weer was voor een buitenrit. En gelijk hadden ze.Als je dan ook nog je rolhok ergens veilig kunt achterlaten vlak bij het bos is dat natuurlijk meegenomen.

buitenrit
Ik moest trouwens wel 2 keer kijken toen ik een pony op het erf zag staan, die er een beetje merkwaardig uitzag.Hij had allemaal aparte spullen aan zijn lijf en zei dapper, dat zijn mens dit nu een keer leuk vond en dat hij er wel mee kon leven. Knap hoor...Iedereen, die hem zag schoot in de lach. Maar lachen is gezond zei Storm, want zo heette hij. Bij nader inzien kennen we hem ook al wel, want hij is hier al een paar keer op ponykamp geweest met zijn mens en dit jaar komt hij ook weer. We hadden hem alleen niet meteen herkend door zijn vermomming. Maar gezellig, dat hij deze zomer weer bij ons komt logeren.
De week is weer om en ik geef de pen aan Melli.

storm

Zaterdag 23 maart 2019

Licht bewolkt en wel droog.
We hebben vandaag Vincent uitgezwaaid. Hij woonde tijdelijk hier en nu zijn stal bij zijn eigen mensen klaar is, is hij verhuisd.Maar hij zei, dat hij hier gewoon iedere week terugkomt voor lessen, wedstrijden en zo.Het afscheid is dus niet voorgoed.

Pagina: «  13  |  14  |  15  |  16  |  17  |  18  |  19  |  20  |  21  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement