Het Dagboek

Zaterdag 9 juni 2018

De oppasgasten zijn alweer helemaal thuis. Dikkie Dik, die normaal helemaal niets van honden moet hebben vindt het wel leuk om de baas te spelen over dit roedeltje honden en Lisa beziet het geheel van een afstandje. Al met al gaat het prima voor zover ik het kan zien.

Vrijdag 8 juni 2018

Vanmorgen zagen we , dat Remco zijn rolhok volpakte  met koffers en tassen.Sandra en Ingrid liepen ook af en aan. Ik zei tegen Tico, dat het er op leek, dat ze met zijn allen met vakantie zouden gaan.Maar Bart was gewoon naar school en onze vaste oppas Enide was ook in geen velden of wegen te zien. Het bleef een beetje een raadsel. Maar Bart werd van school gehaald, het hele gezelschap stapte in en reed zwaaiend het erf af.Maar toen ze na ongeveer 5 minuten weer terugkwamen, Sandra, schichtig om zich heen kijkend naar binnen en weer naar buiten rende en onze mensen voor de tweede keer vertrokken, wisten we het zeker. Dit waren helemaal de symptonen van met vakantie gaan. Merkwaardig. Maar het was toch echt zo, want Enide arriveerde later toch. Adair en Lukar gingen in de paddockstallen en de drie honden gingen Lisa en Dikkie Dik begroeten.
Ik hoorde later zeggen , dat de reis naar een land ging, dat Schotland heet en dat ze met rolhok en al op een heel groot vaarding daar naartoe zouden gaan. Het is dan maar te hopen, dat het niet gaat stormen, want dat zal niet lekker slapen.Ze zullen vast nog wel wat van zich laten horen en voorlopig zullen we het zonder hen moeten doen.

Donderdag 7 juni 2018

Bewolkt en zo´n 20 graden.
We hebben ons behoorlijk geamuseerd de laatste dagen om onze mensen.Jullie weten , dat wij ons hooi altijd in hooinetten krijgen aangeleverd. We moeten dan meer moeite doen om alles naar binnen te krijgen en doen dan dus langer over het eten . Dat zou dan weer goed zijn voor onze maag en darmen.Bovendien valt er dan niet zoveel op de grond wat dan vies wordt en moet worden weggegooid.Prima geregeld ... Nu zitten die netten met gewone haken vast aan zogenaamde paniekhaken, die los schieten als je er op een bepaalde manier aan trekt. Die paniekhaken blijven dus altijd hangen als de netten de volgende dag worden weggehaald om gevuld te worden. Maar op de laatste ronde werd het net bij onze Jack altijd weggehaald en werd dan het voer, dat er nog in zat los in zijn box gegooid. Dit, omdat ze bang waren, dat Jack ´s nachts met het net zou gaan spelen en erin vast zou raken. Ook dit is dus goed geregeld zou je zo zeggen. Maar ... opeens waren een paar dagen geleden de paniekhaken verdwenen. Onze mensen dachten dus, dat iemand van de hulpmensen even verlegen had gezeten om zulke haken en had vergeten om ze terug te hangen.Iedereen werd ondervraagd, maar niemand wist ervan. Dus er werden , onder gemopper, nieuwe paniekhaken aan gehangen. Opgelost, dachten ze...
Maar niet heus. Na een paar dagen waren ook die haken weer verdwenen. En er zat dus weer niets anders op dan nieuwe haken aan te schaffen en er , onder veel luider gemopper ,weer op te hangen. En ja hoor,meteen de dag erna waren ze weer weg.
Wij wisten natuurlijk allang hoe dat kwam en ik was stikbenieuwd of en wanneer de mensen er ook achter zouden komen.Nou, dat viel niet tegen.Ik hoorde al gauw zeggen, dat de haken er zeker hadden gehangen, dat er niemand van de mensen aan had gezeten en dat er dus maar 1 mogelijkheid overbleef. Jack zelf , hoe onwaarschijnlijk ook, heeft ze weggemaakt, Als dat zo zou zijn zouden er inmiddels 6 paniekhaken ergens in zijn stal liggen. Ze zijn gaan zoeken. En ja hoor,4 stuks lagen er diep onder de krullen in de hoek onder het net. De andere twee zullen wel ongezien met de mest mee zijn gegaan naar de mesthoop. Vanaf nu hangen ze dus steeds als het net weg is de paniekhaken aan de andere kant van het hek en is Jack dus zijn speeltjes kwijt. Hij was niet blij, want hij was net zo trots, dat hij die dingen er nu zo snel af kon trekken. Nou ja. Hij bedenkt vast wel weer iets anders. Wordt vervolgd.

paniekhaken

Woensdag 6 juni 2018

Nog steeds zomers.
Toen ik vanmorgen in de wei liep zag ik plotseling ons zwerfpoesje  in een wei verderop liggen.Merkwaardig. Normaal laat ze zich alleen  ´s avonds  zien als ze eten wil en zich luidkeels meldt bij de binnenbak. Ze zag er niet ziek uit, maar ik hoorde onze mensen zeggen, dat ze vonden, dat het diertje wel een erg dik buikje had. Misschien zitten er wel kleine poesjes in, Wordt vervolgd

Poes

Dinsdag 5 juni 2018

Eerst bewolkt en fris, later zonnig en warm.
Vanmorgen zag ik een groot machineding langs komen en de wei inrijden. Het ging de  stukken, die per ongeluk te lang zijn geworden ,af maaien. Hans heeft het kennelijk opgegeven om dat allemaal met de bosmaaier te doen. Het is gewoon te veel. Nu moeten ze het ophalen en krijgen wij het in onze hooinetten. Lekker fris hoor. We lusten het graag.

Hooien Hooi

Maandag 4 juni 2018

Bewolkt en weinig wind.
Hallo, hallo . Ik ben alweer aan de beurt voor de pen. Wat vliegt toch de tijd.Marnix is de naam. Ik woon in de nieuwe stal 1e rechts als je binnenkomt. Een prima plek. We hebben wel sinds april inwoning van een heleboel luidruchtige vliegende kanonskogeltjes, zwaluwen genaamd. Maar de herrie, die ze maken is eigenlijk wel gezellig en het feit, dat ze zowat alle vliegen hier opeten voordat ze ons lastig kunnen gaan vallen, maakt, dat we best heel blij met ze zijn. En eerlijk is eerlijk. Ze hebben in al die jaren, ondanks hun voortdurende kamikazevluchten, nog nooit iemand van ons of van de mensen geraakt. Best wel knap !!!

Zondag 3 juni 2018

Wisselend bewolkt en lekker fris. Niet meer dan 22 graden.
Ik ben een tijdje in de lappenmand geweest, maar ik voel me steeds beter en ik hoop toch echt, dat ik langzamerhand weer eens mee mag met een lekkere buitenrit. De week is weer om en ik geef de pen aan Marnix.

Zaterdag 2 juni 2018

Eerst behoorlijk regenachtig. Later weer de hele dag droog.
Het is ons inmiddels duidelijk wat er dit jaar op het crossveld groeit. Geen mais, geen graan, maar aardappelen. Niet verkeerd, want dan houden we lekker mooi uitzicht vanuit de paddocks.

Aardappelen

Vrijdag 1 juni 2018

Licht bewolkt, geen wind. 23 graden.
De natte plek in de bak is inmiddels bijna verdwenen, maar nog niet helemaal.

Binnenbak

Donderdag 31 mei 2018

Wisselend bewolkt. 26 graden.
Toen ik uit mijn luik keek zag ik, dat onze mensen het er weer eens van namen. Ze zaten allemaal lekker buiten en aten taart. Dat doen ze altijd als er iemand jarig is , maar ik hoorde , dat dat dit keer niet de reden was. Onze Monique, die als 6 jarig rijkind hier het erf op wandelde , sindsdien eigenlijk nooit lang weg is geweest en de laatste 5 jaar hier heeft gewerkt als hulpmens, nam namelijk afscheid. Ze heeft naast paarden honden ook altijd leuk gevonden en heeft besloten om nu een soort van opleiding te gaan doen om mensen te kunnen helpen hun lastige honden beter op te voeden. Of zoiets.En dat gaat zoveel tijd kosten, dat er geen tijd meer over zal zijn om hier te werken. We vinden het allemaal heel jammer, dat ze weg gaat, maar wensen haar in iedere geval veel succes met en plezier in haar nieuwe loopbaan.

Afscheid

Pagina: «  16  |  17  |  18  |  19  |  20  |  21  |  22  |  23  |  24  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement