Het Dagboek

Maandag 13 november 2006

Hoi ik ben Olleke. eigenlijk heet ik Odelleke op mijn stamboekpapier, maar dat vonden ze hier te lang, dus het werd Olleke. Nou ja, ik luister er wel naar. Ik ben hier min of meer achter de deur gezet zo'n 8 jaar geleden samen met Nina. Wij zijn fjorden moet je weten en onze vorige eigenaar wilde met spoed van ons af. Wij liepen namelijk met nog 2 andere fjorden voor de kar als vierspan in de marathon en dat deden we kennelijk niet zo geweldig want hij wilde verder met een ander ras en om van het gezeur af te zijn  omdat de ponykampen eraan kwamen hebben ze ons dan toch maar gekocht . Omdat er echt ponies genoeg waren is Nina na de kampen verkocht en ik mocht blijven. Niet dat ik het menteen al zo goed deed. overigens . Ik kon eigenlijk alleen maar hard en rechtuit, zelfs een grote volte was al een probleem. Zo langzamerhand is dat gelukkig vergeten, want ik heb heel veel geleerd en nu rijdt iedereen heel graag op mij. Deze zomer kwamen er toeristen, die een buitenrit wilden maken. Een dame vertelde dat ze vroeger hier op ponykamp was geweest. Ze kende mij tenminste nog. Ok, zij wilde graag een rustig ritje op een braaf beest. Toen ze hoorde, dat ze dan mij meekreeg verschoot ze van kleur en was niet te overtuigen, dat ik echt geen probleem zou geven. Ze wilde mij perse niet. Nou vraag ik je, dan heb ik  mij kennelijk vroeger toch wel anders gedragen dan nu. Het is jammer, dat het veel geregend  heeft en fris is  het ook. Dat is wel lekker want onze vacht is toch al dikker geworden. Dunja heeft weer meegelopen vandaag. Ze was weer beter zei ze.

Zondag 12 november 2006

Echt herfstweer, regen en zon en veel wind. Een heel rustige dag. Wel allemaal naar buiten geweest, maar verder niet veel te beleven. Ik geef nu de pen aan Olleke.

Zaterdag 11 november 2006

Eerst regen, later best mooi weer. Degenen, die eerst in de paddocks gingen kregen hun regendekens op en werden zonder  pardon in de regen gezet. Nou, dat vinden we dus niet erg, we kunnen er wel tegen en het is fijn om lekker de benen te strekken. "S morgens jeugdlessen. Ik doe dan altijd ook mee. Bij de gevorderden. Er zijn er steeds meer, die het toch zonder hulp klaar krijgen om mij te zadelen. Dat is jammer, want het was altijd best lachen. Ik ging dan achterin de stal staan en als ze met een hoofdstel naar binnen wilden stormde ik met blikkerende tanden en de oren in de nek naar voren. Je wilt niet weten hoe gauw ze dan weer buiten stonden. Ik ben daarmee begonnen toen ik een rotte kies  had. Dat hadden de mensen hier gelukkig gauw door en de tandarts heeft mij verlost van de kiespijn. Toen was er geen reden meer voor lastig gedrag met hoofdstel aandoen, maar ik was eraan gewend geraakt en zoals gezegd, het was echt leuk om de racties van de ruiters te zien. De hele stal begon al te lachenals er weer eentje aankwam. Maar ja, dan liepen ze gauw naar iemand van de leiding en dan wist ik dat het feest over was. Dus zodra iemand van de leiding eraan kwam ging ik altijd superbraaf bij de boxdeur staan en deed mijn mond alvast open, zodat ze het bit er zo in kon doen. Het gezicht van de uit de box gejaagde leerling was dan goud waard. Alle buren hadden er schik in. Maar zoals gezegd de meesten hebben me nu door en dan werkt het niet meer. Jammer.

Vrijdag 10 november 2006

Vanmorgen prachtig weer, stralende zon en windstil. Vanmiddag bewolkt maar droog. We hebben Indy uitgezwaaid. Ze kwam vast weer terug zei ze. Wat ons betreft "welkom". Het is een leuke merrie. Ik stond s\'morgen in de kleine paddock en zag Sanneke en Melany aankomen op weg naar de kantine. Hoorde ik Melany ineens verschrikt zeggen, terwijl ze op een bloeiende plant in de border wees o... kijk nou, weet je wel dat dat giftig is... dat is vingerhoedskruid. Sanneke lag meteen in een deuk van het lachen. Weten jullie wat Melany aanwees? een prachtig  bloeiende"rododendron van kunststof. Dat is een struik, die ooit eens is aangekocht om als versiering in het springparcours te dienen en die toen om opgeruimd te zijn in de grond is gezet. Hij bloeit nu dus winter en zomer door en zet geregeld mensen op het verkeerde been die zich verbazen over dit natuurwonder maar op vingerhoedskruid lijkt het   echt helemaal niet. Melany heeft vast niet goed opgelet in de biologieles.

Donderdag 9 november 2006

Vooral \'s ochtens prachtig weer, later bewolkt, maar meestal droog. Indy heeft haar laatste vakantiebuitenrit gemaakt. Al met al was ze toch wel behoorlijk moe geworden van al dat lopen, maar zij en haar bazin hadden er van genoten. Morgenochtend gaan ze weer naar huis. De week was omgevlogen.

Woensdag 8 november 2006

Mooi weer, geen wind, beetje nevelig. Niets mis mee. Vanmiddag in een kinderles was er een probleempje vertelde Duo Penotti mij. Ze stonden net allemaal op de middenlijn om om de beurt te galopperen toen er ineens een dikke duif binnenvloog. Dat onbenul was helemaal de weg kwijt, zoefde rakelings langs de pony\'s en botste met veel lawaai tegen spiegels en ramen. Ze vonden het allemaal best eng, maar Sanny stond op het punt om te gaan flippen. Dat is toch zo\'n angsthaas, altijd al geweest. Gelukkig kwam Ingrid net binnen trok een sprintje richting Sanny en kon haar nog net grijpen. Sanneke had Lars in de houdgreep en toen bleven ze allemaal maar staan, bibberend en wel. Uiteindelijk heeft de duif de uitgang weer teruggevonden en is een beetje mank weggevlogen.

Dinsdag 7 november 2006

Beetje regen, meestal droog. Vandaag gingen Sanneke en Miep met Indy mee op buitenrit. Haar eigen Zazou had nog vakantie vanwege de osteopathie behandeling. Had je Zazou moeten horen. Ze was heel boos, dat ze niet meemocht, want daar had ze net zo'n zin in. Zeuren dat ze deed, ... 'ik voel mij prima, wat een onzin dat ik thuis moet blijven'. Maar ja, regels zijn regels en de behandeling heeft nu een keer het meeste effect als je een week geen bovengewicht krijgt. Dus zo gebeurt het dan, geen buitenrit voor Zazou.

Maandag 6 november 2006

Hallo, ik ben Kleo. Ik woon in de varkensstal en heb het daar helemaal naar mijn zin. KleoIk ben hier nu al zo'n 8 jaar en ben gekomen als pensionpaard. Mijn eigenares had mij gekocht als paard, dat goed ingereden was. Ze had niemand meegenomen die verstand van paarden had en ze had mij ook niet geprobeerd. Hoe dom kun je zijn... :-)
Nou ja, ik had in werkelijkheid nauwelijks een zadel opgehad en dat heeft ze dus wel geweten. Het resultaat was dat ze paardrijden in het algemeen en mij in het bijzonder niet meer zo leuk vond. Ze kwam steeds minder vaak en ik had niets meer te doen, helemaal niet leuk! Tenslotte wou ze van me af en hebben Sandra en Ingrid mij maar overgenomen, die waren al aan mij gewend geraakt en dachten dat ik het best wou leren. Nou dat is gelukt. Ik ben goed in mijn werk, al zeg ik het zelf. Vandaag was het mooi weer. Lekker fris. Miep is weer met Indy naar buiten geweest. Sandra was met Donna in het rolhok naar Bart, omdat Bart geen tijd had om hier te komen. Ze vertelde dat het daar best leuk was, weer eens iets anders. Oefenen in een rijbaan die 60meter lang is is ook niet verkeerd. er zit wel geen dak op, maar het was droog, dus dat gaf niet.

Zondag 5 november 2006

Mooi rustig weer. Geen zon, maar ook geen wind of regen.

Martine

 's morgens mochten Orlando, DP, Okkie en Sanny naar het bos. Indy natuurlijk ook mee. Fijn gereden riepen de mensen toen ze terug waren. Dat is mooi! Sandra en Remco hadden visite, 2 moeders plus drie kleine kinderen.
Die moesten natuurlijk 'paardje aaien' en vervolgens 'paardje rijden'. Nou ja, Dunja was dit keer aan de beurt. Een paar rondjes om de boom en klaar was ze weer. Toch nog wat nuttigs gedaan vandaag. De week is weer om. Ik geef nu de pen aan Kleo

Zaterdag 4 november 2006

Fijn weer vandaag. Indy ging al vroeg op buitenrit. Kleo en Hans waren mee als gids. Kleo had het naar zijn zin gehad zei hij, Indy was aangenaam gezelschap en je hoort weer eens iets anders. Het was trouwens wel een rommelige ochtend. De laatste rij lichtplaten in de binnenbak werd vervangen en dat was een heel gedoe. Een grote kraan met een soort balcon stond in de bak. Daarmee werden twee heel handige mensen naar boven geduwd en die hebben samen de klus geklaard. De hele binnenbak heeft nu weer helder daglicht en dat vinden we allemaal heel fijn.

De lessen werden dus \'s morgens in de buitenbak gegeven en omdat het mooi weer was ging dat heel goed. Toen kwam Herman onze hoefsmid ook nog met zijn hulp Michel en toen was de rommel compleet. 1 Paard op de spuitplaats, 1 paard in het gangpad en stinken maar. Maar we blijven wel heel blij met ze hoor en daar moet je wat voor over hebben, ook rommel op zijn tijd.
Pagina: «  447  |  448  |  449  |  450  |  451  |  452  |  453  |  454  |  455  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement