Het Dagboek

Vrijdag 17 november 2006

Het heeft vannacht heel veel geregend. Jammer, het begon net allemaal weer wat op te drogen. Pico is vandaag naar Dulmen geweest en kwam op de terugweg naar huis nog even langs. Hij vertelde, dat ze inderdaad hadden gevonden wat hij mankeerde. Wat het precies was had hij niet begrepen, maar hij had een paar spuiten in zijn rug en z\'n knie gehad en nu moest het beter gaan. Over 4 weken terug voor nabehandeling en als dat allemaal niet zou helpen is nog een operatie mogelijk. Knap van die mensen daar he? Toen Pico weer in het rolhok stapte riep Mellie hem nog na, dat hij een bofkont was, dat hij  niet in Duitsland moest blijven en meteen weer mee naar huis mocht. Ja, dat vond hij zelf ook.

Donderdag 16 november 2006

'S morgens stralende zon en warm... het leek wel mei in plaats van november. Nog even en de dekens gaan weer af. \'S Avonds vrij laat kwam er een gast op bliksembezoek, Pico met Jiska en Johan. Wie zijn dat?? Pico is als jaarling door Sandra en Ingrid gekocht en opgefokt. Als 4 jarige heeft Jiska ( een nichtje van Remco) hem gekocht en is hij verhuisd naar Hillegom. Hij komt sindsdien nog geregeld op bezoek samen met J en J. Lekker herinneringen ophalen op zijn oude stekkie. Dit keer was het maar  heel kort, 1 nachtje op doorreis naar de paardenkliniek in Dulmen. J en J willen nu namelijk heel graag weten waarom hij dan weer kreupel is en dan weer niet. Hun eigen dierenartsen konden al heel lang niets vinden en in dit soort gevallen gaan wij altijd naar Domane Karthaus in Dulmen, Duitsland. Tot nu toe is het in al die jaren nog niet gebeurd dat de oorzaak van de malheur daar niet gevonden is. Geen wonder, dat de hele duitse top daar ook als klant is. Ben benieuwd of ze Pico kunnen helpen.

Woensdag 15 november 2006

Beetje regen, meestal droog en alweer warmer. Niet echt fijn. Zazou en Floran zijn inmiddels weer aan het werk en ze zijn blij. Ze zegen allebei, dat ze zich veel prettiger voelen en hun baasjes zeggen, dat ze veel beter lopen. Ruimer en meer voorwaarts. Mooi toch!

Dinsdag 14 november 2006

Herfstweer. Veel wind en regen, maar warmer dan gisteren. De bovenluiken blijven s\'nachts weer open. Donna is met Sandra naar Bart geweest en heeft kans gezien om bij het instappen daar in het rolhok haar hoefijzer half af te trappen. Ze hebben wel een uur moeten peuteren om het er helemaal af te krijgen. De samenwerking tussen Sandra en Bart  was weliswaar  uiteindelijk succesvol  maar Bart en Sandra waren  het er wel over eens dat het maar goed was dat ze geen hoefsmid waren omdat dat toch niet  helemaal hun ding is. Donna vond ook dat het wel errug lang duurde voordat het ijzer er helemaal af was. Ze was dus heel blij toen ze onze Herman \'s avonds al de stal in zag komen om het ijzer er weer onder te maken. Op 3 ijzers loopt het wat ongemakkelijk. Dank je wel Herman!

Maandag 13 november 2006

Hoi ik ben Olleke. eigenlijk heet ik Odelleke op mijn stamboekpapier, maar dat vonden ze hier te lang, dus het werd Olleke. Nou ja, ik luister er wel naar. Ik ben hier min of meer achter de deur gezet zo'n 8 jaar geleden samen met Nina. Wij zijn fjorden moet je weten en onze vorige eigenaar wilde met spoed van ons af. Wij liepen namelijk met nog 2 andere fjorden voor de kar als vierspan in de marathon en dat deden we kennelijk niet zo geweldig want hij wilde verder met een ander ras en om van het gezeur af te zijn  omdat de ponykampen eraan kwamen hebben ze ons dan toch maar gekocht . Omdat er echt ponies genoeg waren is Nina na de kampen verkocht en ik mocht blijven. Niet dat ik het menteen al zo goed deed. overigens . Ik kon eigenlijk alleen maar hard en rechtuit, zelfs een grote volte was al een probleem. Zo langzamerhand is dat gelukkig vergeten, want ik heb heel veel geleerd en nu rijdt iedereen heel graag op mij. Deze zomer kwamen er toeristen, die een buitenrit wilden maken. Een dame vertelde dat ze vroeger hier op ponykamp was geweest. Ze kende mij tenminste nog. Ok, zij wilde graag een rustig ritje op een braaf beest. Toen ze hoorde, dat ze dan mij meekreeg verschoot ze van kleur en was niet te overtuigen, dat ik echt geen probleem zou geven. Ze wilde mij perse niet. Nou vraag ik je, dan heb ik  mij kennelijk vroeger toch wel anders gedragen dan nu. Het is jammer, dat het veel geregend  heeft en fris is  het ook. Dat is wel lekker want onze vacht is toch al dikker geworden. Dunja heeft weer meegelopen vandaag. Ze was weer beter zei ze.

Zondag 12 november 2006

Echt herfstweer, regen en zon en veel wind. Een heel rustige dag. Wel allemaal naar buiten geweest, maar verder niet veel te beleven. Ik geef nu de pen aan Olleke.

Zaterdag 11 november 2006

Eerst regen, later best mooi weer. Degenen, die eerst in de paddocks gingen kregen hun regendekens op en werden zonder  pardon in de regen gezet. Nou, dat vinden we dus niet erg, we kunnen er wel tegen en het is fijn om lekker de benen te strekken. "S morgens jeugdlessen. Ik doe dan altijd ook mee. Bij de gevorderden. Er zijn er steeds meer, die het toch zonder hulp klaar krijgen om mij te zadelen. Dat is jammer, want het was altijd best lachen. Ik ging dan achterin de stal staan en als ze met een hoofdstel naar binnen wilden stormde ik met blikkerende tanden en de oren in de nek naar voren. Je wilt niet weten hoe gauw ze dan weer buiten stonden. Ik ben daarmee begonnen toen ik een rotte kies  had. Dat hadden de mensen hier gelukkig gauw door en de tandarts heeft mij verlost van de kiespijn. Toen was er geen reden meer voor lastig gedrag met hoofdstel aandoen, maar ik was eraan gewend geraakt en zoals gezegd, het was echt leuk om de racties van de ruiters te zien. De hele stal begon al te lachenals er weer eentje aankwam. Maar ja, dan liepen ze gauw naar iemand van de leiding en dan wist ik dat het feest over was. Dus zodra iemand van de leiding eraan kwam ging ik altijd superbraaf bij de boxdeur staan en deed mijn mond alvast open, zodat ze het bit er zo in kon doen. Het gezicht van de uit de box gejaagde leerling was dan goud waard. Alle buren hadden er schik in. Maar zoals gezegd de meesten hebben me nu door en dan werkt het niet meer. Jammer.

Vrijdag 10 november 2006

Vanmorgen prachtig weer, stralende zon en windstil. Vanmiddag bewolkt maar droog. We hebben Indy uitgezwaaid. Ze kwam vast weer terug zei ze. Wat ons betreft "welkom". Het is een leuke merrie. Ik stond s\'morgen in de kleine paddock en zag Sanneke en Melany aankomen op weg naar de kantine. Hoorde ik Melany ineens verschrikt zeggen, terwijl ze op een bloeiende plant in de border wees o... kijk nou, weet je wel dat dat giftig is... dat is vingerhoedskruid. Sanneke lag meteen in een deuk van het lachen. Weten jullie wat Melany aanwees? een prachtig  bloeiende"rododendron van kunststof. Dat is een struik, die ooit eens is aangekocht om als versiering in het springparcours te dienen en die toen om opgeruimd te zijn in de grond is gezet. Hij bloeit nu dus winter en zomer door en zet geregeld mensen op het verkeerde been die zich verbazen over dit natuurwonder maar op vingerhoedskruid lijkt het   echt helemaal niet. Melany heeft vast niet goed opgelet in de biologieles.

Donderdag 9 november 2006

Vooral \'s ochtens prachtig weer, later bewolkt, maar meestal droog. Indy heeft haar laatste vakantiebuitenrit gemaakt. Al met al was ze toch wel behoorlijk moe geworden van al dat lopen, maar zij en haar bazin hadden er van genoten. Morgenochtend gaan ze weer naar huis. De week was omgevlogen.

Woensdag 8 november 2006

Mooi weer, geen wind, beetje nevelig. Niets mis mee. Vanmiddag in een kinderles was er een probleempje vertelde Duo Penotti mij. Ze stonden net allemaal op de middenlijn om om de beurt te galopperen toen er ineens een dikke duif binnenvloog. Dat onbenul was helemaal de weg kwijt, zoefde rakelings langs de pony\'s en botste met veel lawaai tegen spiegels en ramen. Ze vonden het allemaal best eng, maar Sanny stond op het punt om te gaan flippen. Dat is toch zo\'n angsthaas, altijd al geweest. Gelukkig kwam Ingrid net binnen trok een sprintje richting Sanny en kon haar nog net grijpen. Sanneke had Lars in de houdgreep en toen bleven ze allemaal maar staan, bibberend en wel. Uiteindelijk heeft de duif de uitgang weer teruggevonden en is een beetje mank weggevlogen.
Pagina: «  450  |  451  |  452  |  453  |  454  |  455  |  456  |  457  |  458  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement