Het Dagboek

Maandag 5 november 2007

Droog en fris weer.
Ik ben Zazou en woon nog steeds in de varkensstal. Ik ben in de lappenmand,want mijn rechtervoorbeen doet zeer. "Als je nu eens begint met niet  steeds met je been tegen de deur aan te schoppen als de voerkruiwagen er aan komt," zei Leonardo "Doe net zoals ik, gewoon zachtjes hinikken. Daar krijg je geen zeer been van en het helpt net zomin. Iedereen krijgt toch echt wel gewoon zijn eten en raar gedrag verandert niets aan het tempo waarin. Dat zou je toch langzamerhand moeten weten ."Weet ik ook wel,maar het is zo\'n gewoonte,daar kom je niet zo snel vanaf. Het is wel balen,dat ik nu niet meer naar buiten mag. Sanneke is bang,dat ik in de paddock uit mijn dak ga en nog kreupeler wordt. Daar kon ze trouwens best wel eens gelijk in hebben. ( In dat uit mijn dak gaan bedoel ik )

Zondag 4 november 2007

Nog steeds droog,zelfs af en toe zon.
Vandaag lekker rustig.Er was wel weer een buitenrit, dit keer met de eigenares van een andere manege met een paar van haar leerlingen,die wel eens een ander bos wilden zien. De dames hadden veel rijervaring en daarom mocht Vosje voor het eerst mee met een groepje naar buiten. Dit heeft ze kennelijk goed gedaan, want haar berijdster was heel tevreden. Ze had vlot doorgelopen zonder gekke kunsten uit te halen en zo moet dat ook. De mensen,die naar buiten gaan vinden het het leukste als de paarden  goed voorwaarts zijn zonder dat de berijder steeds op de rem moet gaan staan. Dan hebben ze namelijk tijd om te genieten van de natuur en die is hier echt heel erg de moeite waard. De week is om en ik geef de pen aan Zazou

Zaterdag 3 november 2007

Droog en somber weer.Opeens weer niet koud.
Druk,druk,druk.Echt zaterdag. Lessen,introductiecursus en een buitenrit.Saffier mocht ook mee en stapte vrolijk het erf af.Ik ben even een dutje gaan doen en net toen ik wakker werd zag ik een trailer het erf oprijden waar tot mijn verbazing Saffier uitkwam. Hoe kom jij nu opeens in die trailer vroegen wij natuurlijk meteen toen hij de stal binnenkwam. "Ach jongens,ik had zo\'n pech !Ik verstapte me midden in het bos en toen was ik kreupel,zo ineens.Hebben ze opgebeld naar hier en binnen een kwartier kwam Sandra met onze trailer in zicht en daar stond een verbaasde Okkie in. Okkie eruit, ik erin en daar ben ik. Okkie maakt nu mijn buitenrit af , de bofkont.""Heb je nu een erg zeer been dan "vroeg buurman Orlando." "Welnee " zei Saffier,"het was maar een klein verstappinkje, ik voel er al bijna niets meer van.Morgen is het weer beter." Gelukkig dan maar.Het heeft in ieder geval Okkie een onverwacht uitje opgeleverd.

Vrijdag 2 november 2007

Droog,best lekker weer.
Vanmiddag zou er weer een logeerpaard komen. De planning was vroeg in de middag,maar het werd zo als gewoonlijk wanneer er iemand uit het westen komt pas laat in de middag. Dat kwam door een file. "Wat is een file ?" vroeg Bill,die bijna nooit op reis gaat."Een file is een heel lange rij mensenrolhokken,die achter elkaar op de weg stilstaan,omdat er stomweg veel te veel tegelijk ergens heen willen en dan gaat er dus een hele tijd niemand meer ergens heen.Schiet niet echt op.maar ze schijnen er niet veel aan te kunnen doen. In ieder geval Het logeerpaard is dan toch nog aangekomen en bleek een oude bekende te zijn. Indy,die hier vorig jaar in dezelfde tijd is geweest. "Hallo" riepen Usher en Floran uit een mond,toen ze haar zagen aankomen.Wat leuk om je weer te zien. Je komt weer naast ons te staan,kunnen we lekker bijkletsen." Indy vond het ook gezellig en vertelde,dat ze weer iedere dag lange bosritten gaat maken. Daar verheugde ze zich al op.

Donderdag 1 november 2007

Droog,maar redelijk koud.
Vanmorgen fijn gewerkt.Sinds drie dames zich met mijn rug hebben bemoeid loop ik de sterren van de hemel.Weet je,ik heb al winstpunten in de klasse Z dressuur en ik deed ook altijd wel mijn best om het er goed uit te laten zien, maar mijn rug voelde niet echt fijn. De jury\'s en de andere mensen hadden dat niet door, want ik kan heel goed doen of ik nergens last van heb,alleen Sandra trapte er niet in.Zij dacht steeds,dat het allemaal nog veel beter zou kunnen en dat er een reden voor moest zijn,dat dat niet lukte. Toen verschenen tot mijn geluk drie deskundige dames ten tonele. De eerste kon voelen,dat ik last van mijn rug had en ook precies waar,maar wist niet wat het was,omdat ze geen dierenarts is.De tweede is wel dierenarts met veel verstand van paardenruggen in het algemeen,maar net niet van dat stukje helemaal achteraan,waar mijn probleem zat,omdat daar nu eenmaal niet veel van bekend is bij paarden. De derde is een mensendokter,die heel veel ervaring heeft met mensenruggen en dan ook juist met het laatste stukje,dat bij mensen de onderrug schijnt te heten en waar veel mensen last van hebben. De eerste dame heeft aangewezen,waar mijn probleem precies zat. De mensendokter heeft de dierenarts verteld hoe zij  zoiets met mensenruggen oploste en samen hebben ze wel een uur aan mijn rug rondgerommeld. Er werd soms zelfs door de dierenarts met een rubber hamer op los gemept. Het was me een vertoning.Ik stond midden in het gangpad. De dames hadden allerlei trapjes naast mij gezet en klommen vlijtig op en af al discussierend over wat er moest gebeuren. Alle paarden stonden stom te kijken en Saffier zei "Ik ben blij,dat ik niet hoef".Nou,hij had het goed mis. Ik was stikblij,dat ik wel hoefde. Hoe ze het precies gedaan hebben weet ik niet,maar ik ben er geweldig van opgeknapt. Ze zijn nog 2 keer geweest en ik heb me in jaren niet zo goed gevoeld. Het is nu echt heel leuk om te werken en ik doe dan ook geweldig mijn best. Sandra is ook blij,want het voelt nu ongeveer zo als dat zij in gedachten had ,dat het zou moeten voelen. Wij zijn dus allebei de drie deskundige dames heel dankbaar ,dat ze mij als studieobject hebben willen gebruiken..

Woensdag 31 oktober 2007

Het regent niet. Alles begint weer wat op te drogen. De pony\'s mochten  alweer in de wei en ik ook.Ik mag altijd nog heel lang in de wei,want ik doe meestal geen gekke dingen. Ik heb namelijk al lang begrepen, dat het dan meteen uit is met de pret.

Dinsdag 30 oktober 2007

Alweer een stuk beter weer.Af en toe zelfs wat zon.
Vandaag was de grote dag voor Vosje.Mag ze blijven of niet ? De 14 dagen proeftijd zijn om. Ze was er helemaal zenuwachtig van.Toen ze hoorde,dat de mensen zeiden,dat ze haar zouden gaan betalen sprong ze een gat in de lucht. Dat betekende ,dat haar zwerftocht ten einde was en dat ze een vaste aanstelling kreeg met kost en inwoning, dus wie doet je wat ! Het enige probleem is nog haar naam. De mensen dachten,dat die wel op het papier ,dat bij haar hoorde zou staan, maar wat dacht je wat...De handelaar kon dat papier niet vinden, dus wisten ze nog niets.Hij heeft beloofd om heel goed te zoeken,want hij had het kort geleden nog in handen gehad. Dus tot zolang heet ze nog Vosje. Als blijkt,dat ze officieel een heel rare naam heeft wordt er wel wat anders bedacht. Dus nog maar even afwachten.

Maandag 29 oktober 2007

Regen- regen -regen ,Wat een sopzooi vandaag
Ik ben Donna en mijn stalgenoten vonden,dat ik dik aan de beurt was voor de pen. Ik dacht nog er onderuit te kunnen komen door heel stil achterin mijn box te gaan staan toen ze het erover hadden wie deze week de pineut zou zijn, maar het hielp niet. Ze hadden me in de gaten. Vooruit dan maar weer. Ze hebben eigenlijk ook wel gelijk..
De samengestelde wedstrijd is achter de rug en alles is prima verlopen. Maar dan moet ook alles weer worden opgeruimd. Remco had nog een dag vrij genomen en heeft samen met vader Gerrit de hele cross afgebroken. En nat,dat ze waren......Je kon ze wel uitwringen,allebei. Maar alles is van de velden af en weer netjes opgeborgen tot volgend jaar.

 

Zondag 28 oktober 2007

Rustig weer.Geen zon,maar ook geen wind en ......droog Hiep hoi ! !  Ook een prima temperatuur. Zo rond de 14 graden.
Je wilt niet weten hoeveel mensen en paarden er vandaag zijn geweest.Ik keek richting springwei en wei van buurman Paalman en zag daar een zee van auto's en trailers. Het leek waarempel wel een echte grote wedstrijd. En dat voor ons kleinschalige bedrijf.Nou ja, het is maar een keer per jaar en ook dit keer was het weer een daverend succes. Iedereen is lekker de hele dag bezig met de drie onderdelen die verreden moeten worden , het lopen van de cross, patat eten op het plein en bijkletsen met  veel oude bekenden.
Bartje heeft vanmiddag ook de cross gelopen,vertelde hij.Dat wil zeggen, volgens hem was het al de tweede keer. " Hoezo" vroeg Melli" de tweede keer ?Vorig jaar was jij nog niet eens geboren !"" Nee,dat is waar.Ik heb toen ook niet kunnen zien,wat er gebeurde,maar ik heb echt wel alles gehoord. Sandra was aan het lopen en ik hoorde iedere keer kadoeng.....kadoeng.....kadoeng. Nu pas begrijp ik wat dat was. Galopperende paarden,die langskwamen. Ik vond het dit jaar nu ik alles kon zien toch een stuk leuker. Volgend jaar doe ik ook mee" voegde de optimist er aan toe."Of denken jullie,dat dat niet mag met een hobbelpaard?"Nou ja,daar zullen we maar niets op zeggen.
Bart in de cross
Ik heb hartstikke lekker gelopen vandaagDe dressuur in de wei was trouwens wel een beetje eng. Normaal sta ik daar te eten en nu moest ik er werken en kwamen er allemaal mensen langs,die er anders ook niet zijn. Maar we hebben het overleefd.De cross was echt kicken,lekker scheuren door het bos en over de maisvelden. Vet cool,zoals ze tegenwoordig zeggen. Er is helemaal geen narigheid geweest en alle deelnemers,zowel mensen als paarden zijn gezond en tevreden huiswaarts gekeerd. En daar zijn we allemaal heel erg blij mee.

Zaterdag 27 oktober 2007

Droog en somber weer. De hele ochtend was er gewoon les en \'s middags mochten we met de jeugd de korte cross in.
De inschrijflijst voor de samengestelde wedstrijd was dit jaar 5 weken voor de tijd al propvol,terwijl daarna nog tamelijk veel mensen,die al sinds jaar en dag met deze wedstrijd hebben meegedaan voor een dichte deur kwamenDat vonden de mensen hier niet leuk. Toen hebben ze bedacht,dat als de korte cross op zaterdag was (dressuur en springen wel op zondag) er weer voldoende plaats kwam voor veel wachtlijstmensen. Zo gedacht,zo gedaan. Wij vonden het ook een goed idee,want zo was het werk voor ons ook beter verdeeld. Dit kon alleen zo geregeld worden,omdat de helpers,die nodig waren voor het bemannen van de posten,tijdwaarneming bij start en finish en de rekenkamer ook bereid waren om extra in te springen. En daar was iedereen heel blij mee. Daarvoor ook onze hartelijke dank!
Pagina: «  456  |  457  |  458  |  459  |  460  |  461  |  462  |  463  |  464  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement