In september 2006 hebben de medewerkers (de paarden en pony’s) van manege Stal de Eik bedacht, dat het leuk zou zijn om jullie door een dagboek op de hoogte te houden van wat hier dagelijks zoal gebeurt. Voor diegenen die nu pas voor het eerst dit dagboek gaan lezen is het handig om eerst het volgende stukje te lezen, omdat je dan weet wie er hier allemaal rondlopen en in welke functie.

Sandra en Ingrid zijn de eigenaren. Sandra, haar man Remco en zoon Bart wonen in het ene stuk van de boerderij en Ingrid, haar moeder woont in het andere gedeelte met haar man Theo. Verder zijn er Margriet, Lisa, Kira, Arjen, Ingrid en Janet. Er is er altijd wel één op het terrein aanwezig. Zij doen alle werkjes die hier gedaan moeten worden van het uitmesten van de stallen, het geven van de rijlessen (gediplomeerd uiteraard) en het rijden van de paarden die hier in training staan. Ditzelfde geldt natuurlijk ook voor Sandra en Ingrid.  Verder is er meestal wel een stagiaire en loopt er op de manege een hond (Lisa)

Wij, de paarden en pony’s van Stal de Eik, hopen iedereen die hier niet dagelijks komt, of kan komen, op de hoogte te kunnen houden van onze belevenissen en gebeurtenissen op dit leuke bedrijf.

Woensdag 10 april 2024

De hele dag zon, weinig wind en wel 15 graden.
Vanmorgen zag ik het voermens  bij het perkje naast de sterstal staan en ze keek naar een , voor mijn gevoel , heel gewoon, plantje. En ze keek er behoorlijk ernstig bij. Ik vroeg me natuurlijk af wat er mis was met dat arme ding. En Okkie dacht het te weten, want hij had gehoord, dat de mensen er over aan het praten waren. Het schijnt een verdwaalde esdoornboom in wording te zijn. Die bomen hebben ieder jaar een soort vliegende zaadjes en als de boompjes nog superklein zijn , zoals dit exemplaar ,schijnen wij paarden ze wel lekker te vinden. Maar alles van die bomen is giftig voor ons. En als we er lekker veel van eten gaat onze lever ervan kapot. En op het moment, dat we ziek worden zijn we al niet meer te redden. Daarom wordt hier alles wat ook maar lijkt op iets esdoornachtigs meteen weggehaald.

Dinsdag 9 april 2024

Eerst even zon , maar al gauwbewolkt en veel wind.
Sinds gisteren is er ook weer een spoedcursusmens. Ik ben jammer genoeg te klein voor haar om op te rijden. Maar leren longeren gaat met mij natuurlijk prima. Vooral , omdat ik dan super braaf ben. Vind ik zelf…en zeg eens , dat het niet zo is !

Maandag 8 april 2024

Heel veel wind , maar meestal drogg.17 graden.
Hallo, hallo. Daar ben ik weer. Amber is de naam en ik woon al best lang in een box bij de binnenbak naast Dame Blanche en Tommy.
Gisteren was de derde wedstrijd van de winterdressuurcompetitie en ik hoorde zeggen , dat de complete uitslag daarvan dit keer niet op onze site zal worden gezet. En waarom dan niet vroeg ik natuurlijk, want ik wil altijd graag alles weten. Nou , voor de einduitslag schijnen alleen de beste twee resultaten te tellen. En als dus alle drie resultaten bekend zijn kan iedereen uitrekenen hoe de einduitslag zal zijn. En die willen ze dus bewaren tot 26 mei . Dan is de 4e wedstrijd  ( vaardigheid = dressuur en springen gecombineerd ), die los staat van de dressuurcompetitie en waarvoor aparte prijzen beschikbaar zijn, maar waarbij ook de prijzen voor  voor de einduitslag van de dressuurcompetitie zullen worden uitgereikt. Nog even wachten dus.

Zondag 7 april 2024

Volgens het buienradarding zou het vandaag veel regenen, maar we hebben geen druppel gezien. . En dat kwam heel goed uit, want vandaag was de derde wedstrijd van de wintercompetitie .Het was  een gezellige dag en het jurymens was weer heel tevreden over de geleverde prestaties. En dat horen onze mensen graag, want dat betekent dat ze het de rijkinderen goed hebben geleerd.
De week is weer om en ik geef de pen aan Amber.

Zaterdag 6 april 2024

Super mooi weer. De hele dag zon en wel 24 graden. Ongekend in deze tijd van het jaar.
Hondje Lisa en Baci zijn al goede vriendjes. Lisa zei tenminste, dat ze het leuk zou vinden als hij gewoon hier zou mogen blijven

Vrijdag 5 april 2024

Wisselend bewolkt. Af en toe…regen.
Met Coen gaat het gelukkig weer de goede kant op. Ze hebben het verband van zijn been af gehaald en smeren nu een paar keer per dag een soort honingzalf op de wond. Coen zelf zegt, dat het al minder pijn doet en dat hij het best gezellig vindt, dat de mensen nu vaak met hem gaan wandelen en grazen langs de kant van de weg. Zo heeft een nadeel vaak ook een voordeel. Als je het maar wilt zien en kunt waarderen.

Donderdag 4 april 2024

Het regende vandaag vaker dan dat het droog was bij zo’n 10 graden.
Er lopen hier al een paar weken twee stagiairemensen rond. En ze hebben niets met elkaar te maken. Het is gewoon toeval, dat ze tegelijkertijd hier zijn. ’s Morgens helpen ze allebei met de werkjes, die hier altijd moeten worden gedaan.
Maar ’s middags zit een van de twee achter een geimproviseerd bureau in de kantine allerlei dingen uit te rekenen. Ze schijnt voor haar eindexamen een soort verhaaltje te moeten schrijven , ze noemen het een presentatie, waarin ze vertelt wat de mensen en paarden/pony’s hier zoal doen , wat ze nog meer zouden kunnen doen  en ook wat dat dan  allemaal wel niet kost. Zoiets. Dat lijkt me best wel ingewikkeld. Maar ik hoorde, dat ze al 83 bladzijden vol heeft geschreven. Die examenafneemmensen zullen dus niet kunnen zeggen, dat ze haar best niet heeft gedaan. En zo is het maar net…

Woensdag 3 april 2024

Zwaar bewolkt, af en toe een beetje gemiezer.
Inmiddels zijn vorige week onze eerste zwaluwen weer verschenen. Het zijn er tot nu toe 3 en ze zeiden, dat ze na het reisje van 10.000 kilometer best een beetje moe waren en blij waren, dat hier hun nesten in grote lijnen nog intact waren. “We moeten ze natuurlijk een beetje opknappen, maar dan hebben wij weer een fijn nest voor de komende maanden. Wie het eerst komt het eerst maalt. Volgende week zullen de anderen ook wel komen ,maar wij hebben net een beetje harder gevlogen om de eerst keus te hebben. En dat is mooi gelukt.”
Wij zijn altijd blij als de zwaluwen er weer zijn, want tegen die tijd komen er ook altijd weer meer vliegen. En als die in de buikjes van de vogeltjes verdwijnen hebben wij er geen last meer van.

Dinsdag 2 april 2024

Zwaar bewolkt en veel buien.
Coen is vandaag toch zo dom bezig geweest. Hij heeft kans gezien om met zijn hele achterstuk boven op het hek van de paddock waar hij in stond terecht te komen. En dat hek is zo hoog, dat niemand snapt hoe hij dat , als D pony, voor elkaar heeft gekregen.

Feit is wel , dat hij daar heel erg ongemakkelijk hing met het hek tussen zijn achterbenen en geen kant meer uit kon. Gelukkig werd het wel snel gezien. Maar het probleem was dat net ieder sterk manmens weg was gegaan en alleen Sandra er was plus Lisa en twee stagiairemensen . Allemaal niet groot en sterk. Toch hebben ze op de een of andere manier kans gezien om Coen van dat hek af te tillen. Ze snappen zelf niet goed hoe, maar het is gelukt. Hij wil trouwens nog steeds niet zeggen waarom hij daar zo beroerd is terechtgekomen, want hij schaamt zich.
Zijn lijf is er natuurlijk niet beter van geworden. Hij is stokkreupel .Zijn ene achterbeen ligt helemaal open tot en met het spronggewricht en het is nog niet duidelijk wat en of er iets beschadigd is aan de binnenkant. Gelukkig is het dierenartsmens heel snel verschenen met pijnstillers, ontstekingsremmers en lappen verband. Laten we allemaal hopen, dat hij weer snel gerepareerd kan worden.

maandag 1 April 2024

Het zou veel regenen, maar het is de hele dag droog gebleven.
Ik ben Bobby en ik woon samen met Okkie in de duobox in de nieuwe stal. Eerste links als je binnenkomt.
Het is vandaag 2e Paasdag en volgens mij had de activiteiten commissie een Paasrit willen organiseren. Maar dat is niet door gegaan vanwege het super slechte weer bericht. Jammer hoor…Dat buienradarding heeft meestal gelijk, maar dit keer zat het er helemaal naast. “Maar dat buienradarding kon ook niet weten, dat onze beschermengeltjes erin waren geslaagd om alle wolken , die op ons af kwamen , opzij te duwen , zodat ze hun water ergens anders moesten laten vallen.” zei overbuurvrouw Jess spijtig. Ze had zich er net zo op verheugd. V