In september 2006 hebben de medewerkers (de paarden en pony’s) van manege Stal de Eik bedacht, dat het leuk zou zijn om jullie door een dagboek op de hoogte te houden van wat hier dagelijks zoal gebeurt. Voor diegenen die nu pas voor het eerst dit dagboek gaan lezen is het handig om eerst het volgende stukje te lezen, omdat je dan weet wie er hier allemaal rondlopen en in welke functie.
Sandra en Ingrid zijn de eigenaren. Sandra, haar man Remco en zoon Bart wonen in het ene stuk van de boerderij en Ingrid, haar moeder woont in het andere gedeelte met haar man Theo. Verder zijn er Margriet, Lisa, Kira, Arjen. Hans en Janet. Er is er altijd wel één op het terrein aanwezig. Zij doen alle werkjes die hier gedaan moeten worden van het uitmesten van de stallen, het geven van de rijlessen (gediplomeerd uiteraard) en het rijden van de paarden die hier in training staan. Ditzelfde geldt natuurlijk ook voor Sandra en Ingrid. Verder is er meestal wel een stagiaire en loopt er op de manege een kat (Snoetje) en een hond (Lisa)
Wij, de paarden en pony’s van Stal de Eik, hopen iedereen die hier niet dagelijks komt, of kan komen, op de hoogte te kunnen houden van onze belevenissen en gebeurtenissen op dit leuke bedrijf.
Zondag 11 januari 2026
Super mooi winterweer met overdag veel zon en geen wind . Het heeft de hele dag en nacht hard gevroren.
Ik hoorde , dat vandaag op een heleboel plekken in het land de ijsbanen open zijn . Dat zijn plassen die normaal bestaan uit gewoon water, dat , als het maar hard genoeg vriest , knetter hard wordt. En daar zijn veel mensen naartoe gegaan. . want ze vinden het heel leuk om daar dan op rond te scheuren met ijzeren dingen onder hun voeten. “Eigenlijk lijken ze dan wel een beetje op ons paarden, ” zei OMG. ” Ik scheur tenminste ook best graag rond en ik heb ook ijzers onder mijn voeten. ” Hij heeft wel een klein beetje gelijk, maar echt maar een heel piepklein beetje…
Hier op de Holterberg, waar nu een dik pak sneeuw ligt, werd zelfs ook geschuifeld op een soort lange latten , die ze ski’s noemen. Dat schijnt normaal alleen maar te kunnen in de echte bergen, ver hier vandaan. Het heet volgens Okkie langlaufen.
De week is weer om en ik geef de pen aan Snow .

Zaterdag 10 januari 2026
Alle grond was gisteren zo’n beetje ontdooid en daar is nu niemand meer blij mee. Het heeft namelijk vannacht opeens wel 7 graden gevroren. Ik hoorde vertellen, dat nu de kletsnatte grond op veel plaatsen is veranderd in een spekgladde ijsbaan. En omdat het vannacht later ook nog een beetje heeft gesneeuwd , kun je nu ook niet meer zien waar dat precies is. Ik zag , dat ze nu de oude gladgeharkte paden op het plein weer hebben aangeveegd en bestrooid met zout. En dat helpt. We kunnen nu tenminste voorzichtig weer naar de binnenbak lopen om ons werk te doen en voor de broodnodige beweging. Maar het is wel behelpen. En heel erg veel extra werk voor de mensen.
Vrijdag 9 januari 2026
Geen vorst, ’s nachts weer beetje natte sneeuw bij het dikke pak ,dat er nog lag en overdag meestal droog.
Dat was dus weer niet naar de paddocks vandaag. De laag sneeuw was nog zo dik, dat we absoluut flinke sneeuwklompen onder onze ijzers zouden krijgen en dan is het risico, dat we struikelen en ons zeer doen ,veel te groot.
Donderdag 8 januari 2026
Droog , boven nul , harde ijskoude wind .Ik voelde mij vanmiddag opeens niet erg lekker. Ik kreeg steeds meer pijn in mijn buik. Koliek dus. Onze mensen hebben zo goed en zo kwaad als dat ging met mij gewandeld op het plein en later in de binnenbak. Maar ik had zo’n pijn ,dat ik steeds probeerde om te gaan liggen rollen in de hoop . dat het dan beter zou gaan . Maar dat hielp niet echt .
En toen hadden onze beschermengeltjes weer voor een geluk bij een ongeluk gezorgd.
Er had net een mens les gehad, die heel ergens anders vandaan komt en die ” toevallig ” dierenartsmens is. Zij heeft mij dus meteen lek geprikt met een spul , dat goed geholpen heeft en al gauw was ik weer verlost van de pijn en stond opgelucht in mijn box. Wat ik nog wel had was een lege maag. Als je namelijk zo’n darmslapmaakspul heb gehad schijnen je darmen hun werk even niet meer goed te kunnen doen en ik moest dus wachten tot alles weer normaal werkte , voordat ik weer wat mocht eten. Niet leuk, maar buikpijn is erger…


Woensdag 7 januari 2026
De hele dag sneeuw, gemene wind en ongeveer nul graden.
In de loop van de ochtend waren alle wegen in de wijde omtrek , zelfs die hier in het dorp ,zo slecht begaanbaar geworden, dat veel rijmensen het vandaag niet zagen zitten om met hun rolhokken hiernaartoe te glibberen. Vooral , omdat er veel van de rijmensen van veel verderop moeten komen. Daarom zijn dan maar voor de veiligheid alle lessen afgezegd en hoopt iedereen op betere tijden.
Rolhokken, die hier op het plein stonden veranderden in een rap tempo in bergjes sneeuw. Toen het voermens er eentje nodig had om boodschappen te doen was het nog een heel werk om dat ding eerst van sneeuw te ontdoen. Maar moeten is ook wat.
Onze hulpmensen hadden er ook nog wel extra veel werk aan om onze hooizakken op hun plek in onze boxen te krijgen. Maar ook dat is uiteindelijk gelukt.


Dinsdag 6 februari 2026
In plaats, dat er inmiddels minder sneeuw op het plein ligt is er vannacht weer een hele portie bij gekomen. En dat vinden onze mensen juist vandaag helemaal niet grappig . Ons krullen hok is namelijk leeg en vanmorgen zullen er nieuwe worden gebracht. Als je nu weet, dat dat spul in een heel groot vrachtwagenrolhok wordt gebracht, dat zonder een dik pak sneeuw al best heel goed moet worden bestuurd om zonder schade op de goede plek voor leegmaken te komen, begrijp je wel, dat dat niet iets is waar ze op zaten te wachten. Maar ja, de krullen waren al een tijdje geleden besteld en ze zijn dus met man en macht bezig gegaan om het terrein zo goed mogelijk berijdbaar te maken.
Maar je raadt het nooit…Uitgerekend op de tijd, dat die krullen werden verwacht reed het grote nieuwe rolhok van onze smid het plein op en ging staan op de normale plaats. Maar toevallig is hat net zo, dat het krullenbrengmens er juist op die plek zo niet langs kan. En alsof dat nog niet genoeg vervelend toeval was kwam ook nog het grote bestelrolhok van het automatenvulmens aan om spullen te brengen en ging op de andere plek staan, waar het krullenbrengmens altijd langs moet om te kunnen lossen. Tel uit je winst…

Maar wat niet kan is nog nooit gebeurd. Onze Herman, het smidsmens, heeft zijn boeltje, dat hij net had uitgepakt, weer voor even ingepakt en heeft het hele spul even naar ergens anders gebracht en de andere sta in de weg van Qoffy is ook uit het zicht verdwenen. Toen was het plein weer bereikbaar voor ons krullenbrengrolhok dat net op dat moment de hoek om probeerde te komen.. Gelukkig zat ons “eigen ” chauffeursmens weer achter het stuur en is de vracht met succes afgeleverd. Eind goed al goed.
Wij konden vanuit onze stal prima alle gebeurtenissen volgen en petje af voor alle hulp, die zoveel mensen spontaan hebben gegeven. Reuze bedankt…
Maandag 5 januari 2026
Nog meer sneeuw en niet echt koud.
Hallo, ik ben DB , medewerker ,en ik woon in een van de stallen bij het brokkenhok. Naast mij staat Match ,parttime medewerker . En aan de andere kant van het brokkenhok staan Menai , gastpaard en OMG , gastpaard. Wij hebben allemaal mooi uitzicht op het plein en dat is leuk, want daar is altijd wel wat te beleven.
Zondag 4 januari 2026
Toen ik wakker werd en meteen uit het raam keek zag ik tot mijn verbazing, dat er inmiddels niet een dun laagje , maar een dik pak sneeuw op het plein lag. De anderen hadden het ook al gezien en Piet zei ,dat onze mensen daar vast niet blij mee zouden zijn . En ik denk, dat hij daar helemaal gelijk mee heeft. ” Hoezo ? ” zei Jones, ” dat is toch hartstikke mooi om te zien . ” Maar hij had zich niet gerealiseerd, dat dit dikke pak sneeuw is gevallen op een bodem, die jammer genoeg niet is op gevroren, voordat die sneeuw het afdekte en zorgde, dat de ondergrond sowieso zacht bleef. Dat betekent dus, dat wij vandaag niet in de paddocks zullen kunnen . En waarom niet ? Nou als we nu daarin zouden gaan lopen wordt de ondergrond van de paddock kapot gelopen en bovendien zullen we dan door de dikke laag dooisneeuw toch klonten onder de ijzers krijgen. En daardoor zouden we heel ongelukkig kunnen vallen. Pech hoor. Maar er zullen vast wel weer betere tijden komen.
We hebben wel allemaal met bewondering gekeken naar de mega grote sneeuwhond, die Bart heeft gemaakt met hondje Lisa als soort van voorbeeld.
De week is weer om en ik geef de pen aan Dame Blanche , beter bekend als DB.

Zaterdag 3 januari 2026
Overdag sneeuwbuien, dooi en geen wind .
Het kleine laagje sneeuw was zo dun, dat we vandaag wel gewoon in de paddocks konden . Het dooide en het beetje sneeuw vermengde zich meteen met het losse natte zand, zodat we hiervan geen klompen sneeuwijs onder onze voeten kregen. En later is het buurboermens zo aardig geweest om die paddocks weer glad te trekken .

Ze hoopten ,dat het ’s nachts weer wat zou vriezen, zodat die bodem mooi glad zou blijven.


Vanavond laat keek ik toevallig even uit mijn raam . En daar zag ik de eerste volle maan van het nieuwe jaar.

Vrijdag 2 januari 2026
Vannacht is er waarachtig een laagje sneeuw gevallen. Maar het was wel zeker 5 graden boven nul en de wind was ook weg
Toen het voermens twee keer achter elkaar met ons tweegangen ontbijt naar buiten stapte kon je , toen ze klaar was precies zien dat de sporen van eerst de hooikruiwagen en daarna de brokkenwagen netjes naast elkaar in de verse sneeuw stonden afgedrukt dezelfde kant uit.

Ik zag ietsje later in de ochtend een stelletje rijkinderen aan komen lopen en die kwamen voor zowat de hele dag rijden, spelletjes doen, ons poetsen en verwennen. Ze noemen het een kampdag en wij vinden het altijd erg leuk om daaraan mee te doen.


