Het Dagboek

Woensdag 11 december 2013

Hele dag dikke mist.
Toen ik zo goed en zo kwaad als het ging uit het raam keek, zag ik een groot apparaat aan komen rijden.Met veel geraas begon het het erf te vernielen. Tenminste zo leek het op het eerste gezicht. Maar Orlando,die het wat beter kan zien, zei, dat ze bezig waren om modder van de grond te schrapen en op een grote hoop te gooien.Dat doen ze geregeld, want ons plein is niet bestraat , maar half verhard,zodat we daar het hele jaar door lekker kunnen uitstappen en instappen en ook omdat de grote bomen dat prettiger vinden.. Maar in de loop van de tijd komt er dan toch teveel modder naar boven. Dat wordt dan weggehaald en dan ligt de boel er weer voor een hele tijd netjes bij.
Erf vlakken 

Dinsdag 10 december 2013

Af en toe zon, windstil en 9 graden.
Marielle, ons vaste osteopathenmens is inderdaad vandaag geweest.Ze heeft Elmo, Match en Sil te pakken gehad.Wij worden allemaal minstens 1 keer per jaar nagekeken of alles in ons lijf nog op de goede plek zit. Dat is meestal geen overbodige luxe, want omdat wij werken met een gewicht op onze rug ( het rijmens dus) wil daar nog wel eens iets ontregeld raken.Bovendien gaan we ook geregeld zelf uit ons dak in wei of paddock en dat wil ook wel eens leiden tot inwendige beschadigingetjes, waar we dan toch wel last van hebben.

Maandag 9 december 2013

Bewolkt en heel rustig weer.
Ik heet Igor en woon de laaste tijd in de grote stal tussen Jasmijn en BB. Als schimmel kleur ik best goed tussen die twee zwarte dames. Tenminste dat vind ik zelf
We hadden weer een gast voor 1 nachtje. Hij heet Elmo en is hier alvast komen logeren, omdat het osteopathenmens in aantocht is,die hem dan ook gaat behandelen. Hij dacht gehoord te hebben, dat ze morgen zou komen. Zou best eens kunnen. Maar ik weet zeker, dat ik niet aan de beurt ben.

Zondag 8 december 2013

Somber weer. Zwaar bewolkt,maar totaal nog geen winterweer. Bijna 10 graden, boven nul wel te verstaan.
Gisteren is Nicky weer terug gekomen uit het duitse paardenziekenhuis.Ze vertelde, dat ze daar een sneetje in haar oog hadden gemaakt en daar een soort pakketje met een ontstekingwerend spul in hadden gestopt. Ze bleek namelijk een afwijking te hebben,die ze maanblindheid noemen (omdat het net zoals bij de maan steeds opnieuw groter en kleiner wordt). Als dan nu de ontsteking weer actief wordt laat dat pakketje meteen antistoffen los en dan zet de ontsteking niet door. Dat zou dan wel 5 a 6 jaar een oplossing kunnen zijn. Knap hoor...Ik zou er niet op gekomen zijn. Maar Nicky is er heel blij mee.
De week is weer om en ik geef de pen aan Igor.

Zaterdag 7 december 2013

Wisselend bewolkt en droog voor de afwisseling.
Ik had al verteld, dat er een nieuw paard bij ons was komen wonen.Eerst stond hij achteraan rechts met prachtig uitzicht op alles wat buiten gebeurt. Lizzy stond daar even tijdelijk en zij is terug naar haar stal bij de binnenbak.Maar Ferron, zo heet het nieuwe dier dus, heeft er niet lang gewoond. Hij blijkt namelijk een beetje aanleg voor sloper te hebben. We hebben hem nog zo gewaarschuwd, dat hij beter niet overal aan moest bijten. Maar luisteren....ho maar. Echt een pubertje, Doe je niets aan. Toen hij dus kans had gezien om de waterleiding van de muur te trekken was het gedaan met de pret. Ze hebben hem spoorslags van plaats laten ruilen met Jorik. Die waterleidingbuis was gelukkig nog net niet lek geworden en dat was mazzel. Voor hetzelfde geld hadden we allemaal natte voeten gehad. Nu woont hij dus naast mij in de stal, waar vroeger Sydney stond. En omdat dat net zo'n sloper was als Ferron en de mensen zijn stal helemaal Sydneyproof hadden gemaakt kan hij daar niet echt wat aanrichten.Er zit een ijzeren draadkap om de verlichting, de lichtknop is beschermd met een ijzeren plaat en er zit vies spul op alles wat ook maar enigzins uitsteekt. Voorlopig is alles dan ook nog heel en we hopen, dat dat zo blijft. Verder is het best een leuke buurman, Altijd in voor een praatje.En hij is nog jong. Hij zal misschien ook nog wel een beetje meer verstand krijgen...!

Vrijdag 6 december 2013

De weergoden zijn weer gekalmeerd.Dat is maar goed ook, want ons krullenhok was leeg. Omdat het dak dan altijd rechtstandig omhoog wordt gepompt, zodat de krullenbrengauto zijn lading op de goede plek kan neergooien, is het prettig, dat er weinig wind is. Zo'n groot oppervlak zou anders makkelijk kunnen afknappen en dan waren ze hier een heel eind van huis. Maar gelukkig is dat vandaag niet aan de orde. Het hok is vol, het dak is weer naar beneden, de driedelige deur is dicht en alles ziet er weer uit als een gewoon schuurtje. We kunnen er weer een paar weken mee vooruit.
Krullenhok 

Donderdag 5 december 2013

Storm...! 's Morgens was er nog niets aan de hand. Vader Gerrit heeft de deuren van de silostal nog kunnen bijverven, maar al gauw woeien hem de haren zowat van zijn hoofd. Onze mensen waren tot onze verbazing ook al druk met het dichtdoen van alle luiken, ramen en deuren. Normaal staat hier alles de hele dag wagenwijd open, omdat we allemaal erg gesteld zijn op veel frisse lucht, dus we hadden wel in de gaten,dat er ander weer in aantocht was.En ja hoor. Het duurde niet lang of een zware storm bulderde om de gebouwen. Jammer genoeg kwam er ook een gigantische massa regen en hagel mee, zodat alles blank kwam te staan.Maar we hebben gelukkig geen schade geleden van dit geweld.Onze bomen zijn allemaal netjes blijven staan en in de binnenbak konden de lessen zelfs gewoon doorgaan. De crossbosrand geeft kennelijk zoveel beschutting tegen een zuidwesterstorm,dat je er in de bak bijna niets van merkt.Eigenlijk wel apart.De boerenmensen vroeger wisten toch wel waar ze hun houtwallen moesten zetten om hun boerderijen te beschermen tegen extreem weer.
Storm 

Woensdag 4 december 2013

Somber, droog, geen wind en niet koud.
Mijn overbuurvrouw Nicky is al een paar dagen weg.Maandag kwam haar mens met een paardenrolhok achter zijn auto en Nicky moest instappen.Daar moest ze dus eerst helemaal niets van hebben, want je weet maar nooit wat er boven je hoofd hangt.Maar toen haar verteld was, dat ze naar een paardenziekenhuis ergens in Duitsland zou gaan,waar ze heel knap zijn in het repareren van paardenogen, heeft ze besloten om de gok dan maar te wagen en in te stappen.Toen Sandra en de mensen van Nicky een hele tijd later zonder Nicky terug kwamen, hoorden we, dat ze geopereerd zou worden aan haar oog en dat ze daarom daar een weekje moest blijven.Maar ze dachten, dat het helemaal goed zou kunnen komen.

Dinsdag 3 december 2013

Een beetje vorstachtig. Witte weilanden en een prachtige zonsopkomst.
Vanmorgen kwam het busje vol met tandartsen en enge kastjes en emmers vol andere spullen aan. Ze werken dan altijd in onze stal.Tico en Pride moeten dan even plaats maken en hun boxen zijn de "behandelkamers". Dit keer was kleine Sunny ook aan de beurt. dat is altijd een crime voor de tandarts, want die moet dan op zijn knieen gaan liggen om bij dat kleine bekkie te kunnen. Maar het moet wel gebeuren, want ook kleine kiesjes kunnen verdraaid scherp worden.
Tandarts 

Maandag 2 december 2013

Heel rustig herfstweer. Zelfs niet echt koud.
Ik heb de pen. Mijn officiele naam is Watsildit, maar ze noemen me Sil. Ook  wel logisch. Watsildit is ook een hele mond vol voor het dagelijks gebruik.Om Wat of Dit genoemd te worden zou ook een beetje raar zijn, dus ik vind Sil een prima oplossing.Ik woon hier nu zo'n beetje anderhalf jaar.Heel vroeger heb ik op de renbaan gelopen voor een karretje op twee wielen.Het ging er toen altijd om wie het eerste door de finisch kwam, maar je mocht niet in galop gaan. Dat had ook wel wat hoor. Maar ik denk, dat ik niet hard genoeg draafde, want ik ben verkocht aan een mens, die alleen maar buitenritjes met mij maakte. Ook niets mis mee. Maar dat mens is toen verhuisd en hier in de buurt komen wonen. Vandaar dat ik nu hier ben.Maar waar niemand op gerekend had was, dat mijn mens het opeens zo druk zou krijgen,dat ze bijna geen tijd meer voor mij had.Ik heb dus een hele tijd een soort van pensioen gehad en dat begon me toch goed te vervelen. Daar ben ik namelijk echt nog niet aan toe.Ik was dan ook super blij toe een tijdje geleden een mens van hier met zadel en hoofdstel mijn kant op kwam. En ja hoor. Het was echt waar. Mijn mens heeft gezegd, dat ik hier dan wel wat werkjes mag gaan doen. Maar omdat ik nog lang niet zo knap ben als de andere manegemedewerkers is dat voorlopig niet aan de orde en rijdt alleen Monique mij zodra ze even tijd heeft.Ik ben nu aan het leren om mijn lichaam beter te gebruiken, normaal bochten door te lopen en laatst hebben we zelfs een galopje geprobeerd.Dat is natuurlijk voor mij veel moeilijker dan voor de andere paarden, want als ik vroeger iets echt niet mocht was dat galoperen. En dat zit er behoorlijk in gebakken.Maar ik vind het mega leuk, dat ik weer mee mag doen. Iedereen zegt, dat ik goed mijn best doe en dat ook vooral mijn humeur een stuk beter is geworden.

Pagina: «  251  |  252  |  253  |  254  |  255  |  256  |  257  |  258  |  259  »


Running horse
#FNRS
#KNHS
#Veilig paardrijden
#logo eik

Manege Stal de Eik

Oude Diepenveenseweg 11
7451 CK Holten
0548 - 36 28 33
stal@eik.nl
#Facebook
#YouTube
#Twitter
Sequential Bits
Privacystatement